Ustawa o ochronie informacji niejawnych

Rozdział 1
Przepisy ogólne

Art. 1. 
1. Ustawa określa zasady ochrony informacji, które wymagają ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem, jako stanowiące tajemnicę państwową lub służbową, niezależnie od formy i sposobu ich wyrażania, także w trakcie ich opracowania, zwanych dalej "informacjami niejawnymi", a w szczególności:

1) organizowania ochrony informacji niejawnych;
2) klasyfikowania informacji niejawnych;
3) udostępniania informacji niejawnych;
4) postępowania sprawdzającego, w celu ustalenia, czy osoba nim objęta daje rękojmię zachowania tajemnicy, zwanego dalej "postępowaniem sprawdzającym";
5) szkolenia w zakresie ochrony informacji niejawnych;
6) ewidencjonowania, przechowywania, przetwarzania i udostępniania danych uzyskiwanych w związku z prowadzonymi postępowaniami o ustalenie rękojmi zachowania tajemnicy, w zakresie określonym w ankiecie bezpieczeństwa osobowego oraz w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego;
7) organizacji kontroli przestrzegania zasad ochrony informacji niejawnych;
8) ochrony informacji niejawnych w systemach i sieciach teleinformatycznych;
9) stosowania środków fizycznej ochrony informacji niejawnych.

2. Przepisy ustawy mają zastosowanie do:

1) organów władzy publicznej, w szczególności:

a) Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej,
b) Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
c) organów administracji rządowej,
d) organów jednostek samorządu terytorialnego,
e) sądów i trybunałów,
f) organów kontroli państwowej i ochrony prawa;

2) Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i ich jednostek organizacyjnych, zwanych dalej "Siłami Zbrojnymi", a także innych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych;
3) Narodowego Banku Polskiego i banków państwowych;
4) państwowych osób prawnych i innych niż wymienione w pkt 1-3 państwowych jednostek organizacyjnych;
5) przedsiębiorców, jednostek naukowych lub badawczo-rozwojowych, zamierzających ubiegać się, ubiegających się o zawarcie lub wykonujących umowy związane z dostępem do informacji niejawnych albo wykonujących na podstawie przepisów prawa zadania związane z dostępem do informacji niejawnych.

3. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw o ochronie tajemnicy zawodowej lub innych tajemnic prawnie chronionych.

4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania sprawdzającego, postępowania odwoławczego oraz postępowania bezpieczeństwa przemysłowego stosuje się przepisy art. 6-8, art. 12, art. 14-16, art. 24 § 1 pkt 1-6 i § 2-4, art. 26 § 1, art. 28, art. 29, art. 30 § 1-3, art. 35 § 1, art. 39, art. 41-47, art. 57-60, art. 61 § 3 i 4, art. 63 § 4, art. 64, art. 97 § 1 pkt 4 i § 2, art. 98, art. 101, art. 104, art. 105, art. 107, art. 112, art. 113, art. 156-158 oraz art. 217 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.1)).

Art. 2. 
W rozumieniu ustawy:

1) tajemnicą państwową - jest informacja określona w wykazie rodzajów informacji, stanowiącym załącznik nr 1, której nieuprawnione ujawnienie może spowodować istotne zagrożenie dla podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących porządku publicznego, obronności, bezpieczeństwa, stosunków międzynarodowych lub gospodarczych państwa;
2) tajemnicą służbową - jest informacja niejawna niebędąca tajemnicą państwową, uzyskana w związku z czynnościami służbowymi albo wykonywaniem prac zleconych, której nieuprawnione ujawnienie mogłoby narazić na szkodę interes państwa, interes publiczny lub prawnie chroniony interes obywateli albo jednostki organizacyjnej;
3) służbami ochrony państwa — są Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Służba Kontrwywiadu Wojskowego;
4) rękojmia zachowania tajemnicy - oznacza spełnienie ustawowych wymogów dla zapewnienia ochrony informacji niejawnych przed ich nieuprawnionym ujawnieniem;
5) dokumentem - jest każda utrwalona informacja niejawna, w szczególności na piśmie, mikrofilmach, negatywach i fotografiach, nośnikach do zapisów informacji w postaci cyfrowej i na taśmach elektromagnetycznych, także w formie mapy, wykresu, rysunku, obrazu, grafiki, fotografii, broszury, książki, kopii, odpisu, wypisu, wyciągu i tłumaczenia dokumentu, zbędnego lub wadliwego wydruku, odbitki, kliszy, matrycy i dysku optycznego, kalki, taśmy atramentowej, jak również informacja niejawna utrwalona na elektronicznych nośnikach danych;
6) materiałem - jest dokument, jak też chroniony jako informacja niejawna przedmiot lub dowolna jego część, a zwłaszcza urządzenie, wyposażenie lub broń wyprodukowana albo będąca w trakcie produkcji, a także składnik użyty do ich wytworzenia;
7) jednostką organizacyjną - jest podmiot wymieniony w art. 1 ust. 2;
7a) jednostką naukową - jest jednostka naukowa w rozumieniu przepisów o zasadach finansowania nauki;
8) systemem teleinformatycznym - jest system, który tworzą urządzenia, narzędzia, metody postępowania i procedury stosowane przez wyspecjalizowanych pracowników, w sposób zapewniający wytwarzanie, przechowywanie, przetwarzanie lub przekazywanie informacji;
9) siecią teleinformatyczną - jest organizacyjne i techniczne połączenie systemów teleinformatycznych;
10) akredytacją bezpieczeństwa teleinformatycznego - jest dopuszczenie systemu lub sieci teleinformatycznej do wytwarzania, przetwarzania, przechowywania lub przekazywania informacji niejawnych, na zasadach określonych w ustawie;
11) dokumentacją bezpieczeństwa systemu lub sieci informatycznej - są Szczególne Wymagania Bezpieczeństwa oraz Procedury Bezpiecznej Eksploatacji danego systemu lub sieci teleinformatycznej, sporządzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie.

Art. 3. 
Informacje niejawne mogą być udostępnione wyłącznie osobie dającej rękojmię zachowania tajemnicy i tylko w zakresie niezbędnym do wykonywania przez nią pracy lub pełnienia służby na zajmowanym stanowisku albo innej zleconej pracy.

Art. 4. 
1. Zasady zwalniania od obowiązku zachowania tajemnicy państwowej i służbowej oraz sposób postępowania z aktami spraw zawierających tajemnicę państwową i służbową w postępowaniu przed sądami i innymi organami określają przepisy odrębnych ustaw.

2. Jeżeli przepisy odrębnych ustaw uprawniają organy, służby lub instytucje państwowe albo ich upoważnionych pracowników do dokonywania kontroli, a w szczególności swobodnego dostępu do pomieszczeń i materiałów, jeżeli jej zakres dotyczy informacji niejawnych, uprawnienia te są realizowane z zachowaniem przepisów niniejszej ustawy.

Rozdział 2
uchylony

Rozdział 3
Organizacja ochrony informacji niejawnych

Art. 14. 
1. Służby ochrony państwa są właściwe do:

1) kontroli ochrony informacji niejawnych i przestrzegania przepisów obowiązujących w tym zakresie, z uwzględnieniem prawidłowości postępowań sprawdzających prowadzonych przez pełnomocników ochrony, z wyłączeniem postępowań, o których mowa w art. 30;
2) realizacji zadań w zakresie bezpieczeństwa systemów i sieci teleinformatycznych;
3) prowadzenia postępowania sprawdzającego według zasad określonych w ustawie;
4) ochrony informacji niejawnych wymienianych przez Rzeczpospolitą Polską z innymi państwami i organizacjami międzynarodowymi;
5) szkolenia i doradztwa w zakresie ochrony informacji niejawnych;
6) wykonywania innych zadań, w zakresie ochrony informacji niejawnych, określonych odrębnymi przepisami.

2. Służby ochrony państwa, w zakresie koniecznym do wykonywania swoich zadań, w celu ochrony informacji niejawnych mogą korzystać z informacji uzyskanych przez Centralne Biuro Antykorupcyjne, Policję, Straż Graniczną, Żandarmerię Wojskową oraz organy kontroli skarbowej, a także zwracać się do tych służb i organów o udzielenie niezbędnej pomocy przy wykonywaniu czynności w ramach prowadzonych postępowań sprawdzających.

3. Kierownicy jednostek organizacyjnych współdziałają ze służbami ochrony państwa w toku przeprowadzanych przez nie postępowań sprawdzających, a w szczególności udostępniają funkcjonariuszom albo żołnierzom, po przedstawieniu przez nich pisemnego upoważnienia, pozostające w ich dyspozycji informacje i dokumenty niezbędne do stwierdzenia, czy osoba objęta postępowaniem sprawdzającym daje rękojmię zachowania tajemnicy. Organy i służby, o których mowa w art. 30, udostępniają pozostające w ich dyspozycji informacje i dokumenty wyłącznie w przypadku, gdy w ich opinii osoba ta nie daje rękojmi zachowania tajemnicy; w przeciwnym przypadku informują, że nie posiadają informacji i dokumentów świadczących, że osoba objęta postępowaniem sprawdzającym nie daje tej rękojmi.

4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres, warunki i tryb:

1) przekazywania służbom ochrony państwa informacji i udostępniania dokumentów, o których mowa w ust. 3;
2) udzielania służbom ochrony państwa pomocy, o której mowa w ust. 2.

5. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, określa się w szczególności:

1) szczegółowy zakres, warunki i tryb przekazywania przez kierowników jednostek organizacyjnych służbom ochrony państwa informacji oraz udostępniania im dokumentów niezbędnych do stwierdzenia, czy osoba objęta postępowaniem sprawdzającym daje rękojmię zachowania tajemnicy;
2) zakres, warunki i tryb udzielania przez Centralne Biuro Antykorupcyjne, Policję, Straż Graniczną, Żandarmerię Wojskową oraz organy kontroli skarbowej niezbędnej pomocy przy wykonywaniu czynności w ramach prowadzonych postępowań sprawdzających.

Art. 15. 
W stosunkach międzynarodowych Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego pełnią funkcję krajowej władzy bezpieczeństwa.

Art. 16. 
W zakresie niezbędnym do kontroli stanu zabezpieczenia informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową upoważnieni pisemnie funkcjonariusze lub żołnierze służb ochrony państwa mają prawo do:

1) swobodnego wstępu do obiektów i pomieszczeń jednostki kontrolowanej, gdzie informacje takie są wytwarzane, przetwarzane, przechowywane lub przekazywane;
2) wglądu do dokumentów związanych z organizacją ochrony tych informacji w kontrolowanej jednostce organizacyjnej;
3) żądania udostępnienia do kontroli sieci lub systemów teleinformatycznych służących do wytwarzania, przechowywania, przetwarzania lub przekazywania tych informacji;
4) przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątkowych i sprawdzania przebiegu określonych czynności związanych z ochroną tych informacji;
5) żądania od kierowników i pracowników kontrolowanych jednostek organizacyjnych udzielania ustnych i pisemnych wyjaśnień oraz posiadanych przez nich informacji dotyczących działalności wywiadowczej albo terrorystycznej skierowanej przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, jej Siłom Zbrojnym, przedsiębiorcom, jednostkom naukowym lub badawczo-rozwojowym, w odniesieniu do prowadzonej produkcji albo usług stanowiących tajemnicę państwową ze względu na bezpieczeństwo lub obronność państwa, a także na potrzeby Sił Zbrojnych;
6) zasięgania, w związku z przeprowadzaną kontrolą, informacji w jednostkach niekontrolowanych, jeżeli ich działalność pozostaje w związku z wytwarzaniem, przechowywaniem, przetwarzaniem, przekazywaniem lub ochroną informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, oraz żądania wyjaśnień od kierowników i pracowników tych jednostek;
7) korzystania z pomocy biegłych i specjalistów, jeżeli stwierdzenie okoliczności ujawnionych w czasie przeprowadzania kontroli wymaga wiadomości specjalnych;
8) uczestniczenia w posiedzeniach kierownictwa, organów zarządzających lub nadzorczych, a także organów opiniodawczo-doradczych w sprawach dotyczących problematyki ochrony tych informacji w kontrolowanej jednostce organizacyjnej.


Art. 17. 
1. Do czynności, o których mowa w art. 16, dokonywanych przez służby ochrony państwa, mają odpowiednie zastosowanie przepisy art. 28, art. 29 pkt 1, art. 30-41 i art. 49-64 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. z 2001 r. Nr 85, poz. 937, z późn. zm.2)), z tym że przewidziane w tej ustawie uprawnienia i obowiązki:

1) Najwyższej Izby Kontroli - przysługują służbom ochrony państwa;
2) Prezesa, wiceprezesa i pracownika Najwyższej Izby Kontroli — przysługują odpowiednio Szefowi, zastępcy Szefa i upoważnionemu funkcjonariuszowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefowi, zastępcy Szefa i upoważnionemu żołnierzowi albo funkcjonariuszowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego.

1a. Czynności, o których mowa w art. 16 pkt 1-5 i 8, dokonywane przez służby ochrony państwa w stosunku do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej oraz Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, wykonywane są w uzgodnieniu odpowiednio z Marszałkiem Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Marszałkiem Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. Uzgodnienia dokonuje Prezes Rady Ministrów, a w przypadku braku uzgodnienia czynność nie może być wykonana.

2. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb przygotowania i prowadzenia kontroli w zakresie ochrony informacji niejawnych, w tym uzgadniania kontroli w stosunku do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, uwzględniając zadania funkcjonariuszy i żołnierzy służb ochrony państwa nadzorujących i wykonujących czynności kontrolne, dokumentowanie czynności kontrolnych oraz sporządzanie: protokołu kontroli, wystąpienia pokontrolnego i informacji o wynikach kontroli.

Art. 18. 
1. Za ochronę informacji niejawnych odpowiada kierownik jednostki organizacyjnej, w której takie informacje są wytwarzane, przetwarzane, przekazywane lub przechowywane.

2. Kierownikowi jednostki organizacyjnej podlega bezpośrednio pełnomocnik do spraw ochrony informacji niejawnych, zwany dalej "pełnomocnikiem ochrony", który odpowiada za zapewnienie przestrzegania przepisów o ochronie informacji niejawnych.

2a. Kierownik jednostki organizacyjnej może powołać zastępcę pełnomocnika ochrony.

3. Pełnomocnikiem ochrony w jednostce organizacyjnej może być osoba, która:

1) posiada obywatelstwo polskie;
2) posiada co najmniej średnie wykształcenie;
3) posiada odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa wydane przez służbę ochrony państwa po przeprowadzeniu postępowania sprawdzającego, o którym mowa w art. 36 ust. 1;
4) odbyła przeszkolenie w zakresie ochrony informacji niejawnych.

3a. Zastępcą pełnomocnika ochrony w jednostce organizacyjnej może być osoba, która spełnia warunki określone w ust. 3.

4. Pełnomocnik ochrony kieruje wyodrębnioną, wyspecjalizowaną komórką organizacyjną do spraw ochrony informacji niejawnych, zwaną dalej "pionem ochrony", do której zadań należy:

1) zapewnienie ochrony informacji niejawnych, w tym ich ochrony fizycznej;
2) zapewnienie ochrony systemów i sieci teleinformatycznych, w których są wytwarzane, przetwarzane, przechowywane lub przekazywane informacje niejawne;
3) kontrola ochrony informacji niejawnych oraz przestrzegania przepisów o ochronie tych informacji;
4) okresowa kontrola ewidencji, materiałów i obiegu dokumentów;
5) opracowywanie planu ochrony informacji niejawnych w jednostce organizacyjnej i nadzorowanie jego realizacji;
6) szkolenie pracowników w zakresie ochrony informacji niejawnych na zasadach określonych w rozdziale 8.

4a. Kierownik jednostki organizacyjnej może powierzyć pełnomocnikowi ochrony wykonywanie innych zadań, o ile ich realizacja nie naruszy prawidłowego wykonywania zadań, o których mowa w ust. 4.

5. Pracownikiem pionu ochrony w jednostce organizacyjnej może być osoba, która:

1) posiada obywatelstwo polskie;
2) posiada odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa wydane po przeprowadzeniu postępowania sprawdzającego, o którym mowa w art. 36 ust. 1;
3) odbyła przeszkolenie w zakresie ochrony informacji niejawnych.

6. Pełnomocnik ochrony, w zakresie realizacji swoich zadań, w razie wprowadzenia stanu nadzwyczajnego, ma prawo żądać od komórek organizacyjnych w swojej jednostce organizacyjnej udzielenia natychmiastowej pomocy.

7. W zakresie realizacji swoich zadań pełnomocnik ochrony współpracuje z właściwymi jednostkami i komórkami organizacyjnymi służb ochrony państwa. Pełnomocnik ochrony na bieżąco informuje kierownika jednostki organizacyjnej o przebiegu tej współpracy.

8. Pełnomocnik ochrony opracowuje plan postępowania z materiałami zawierającymi informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową w razie wprowadzenia stanu nadzwyczajnego.

9. Pełnomocnik ochrony podejmuje działania zmierzające do wyjaśnienia okoliczności naruszenia przepisów o ochronie informacji niejawnych, zawiadamiając o tym kierownika jednostki organizacyjnej, a w przypadku naruszenia przepisów o ochronie informacji niejawnych, oznaczonych klauzulą "poufne" lub wyższą, również właściwą służbę ochrony państwa.

Art. 18a.
1. W jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2, pełnomocnik ochrony, oprócz realizacji zadań określonych w art. 18 ust. 4 i 4a, zapewnia również ochronę fizyczną tych jednostek.

2. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zadania pełnomocników ochrony w zakresie ochrony informacji niejawnych w jednostkach organizacyjnych jemu podległych i przez niego nadzorowanych, szczególne wymagania w zakresie ochrony fizycznej jednostek organizacyjnych, tryb opracowywania oraz niezbędne elementy planów ochrony tych jednostek, a także sposób nadzorowania ich realizacji.

3. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, określi w szczególności zadania dotyczące koordynowania oraz nadzorowania działalności pionów ochrony przez pełnomocników ochrony bezpośrednio nadrzędnych jednostek organizacyjnych, podstawowe wymagania, jakim powinny odpowiadać plany ochrony, podział stref bezpieczeństwa na rodzaje, a także warunki dostępu do tych stref.

Rozdział 4
Klasyfikowanie informacji niejawnych. Klauzule tajności

Art. 19. 
1. Klasyfikowanie informacji niejawnej oznacza przyznanie tej informacji, w sposób wyraźny, przewidzianej w ustawie jednej z klauzul tajności, o których mowa w art. 23 i 24.

2. Klasyfikowanie informacji niejawnej zawartej w materiale, a zwłaszcza utrwalonej w dokumencie, polega na oznaczeniu tego materiału odpowiednią klauzulą tajności.

3. Informacjom niejawnym, materiałom, a zwłaszcza dokumentom lub ich zbiorom, przyznaje się klauzulę tajności co najmniej równą najwyżej zaklasyfikowanej informacji lub najwyższej klauzuli w zbiorze.

4. Dopuszczalne jest przyznawanie różnych klauzul tajności częściom dokumentu (rozdziałom, załącznikom, aneksom) lub poszczególnym dokumentom w zbiorze dokumentów, pod warunkiem wyraźnego ich oznaczenia i wskazania klauzuli tajności po odłączeniu dokumentu bądź jego części.

Art. 20. 
1. Informacje niejawne, którym przyznano określoną klauzulę tajności, z zastrzeżeniem ust. 2, są chronione zgodnie z przepisami ustawy, które dotyczą informacji niejawnych oznaczonych daną klauzulą tajności. Oznacza to w szczególności, że informacje takie:

1) mogą być udostępnione wyłącznie osobie uprawnionej do dostępu do informacji niejawnych o określonej klauzuli tajności;
2) muszą być wytwarzane, przetwarzane, przekazywane lub przechowywane w warunkach uniemożliwiających ich nieuprawnione ujawnienie, zgodnie z przepisami określającymi wymagania dotyczące kancelarii tajnych, obiegu i środków fizycznej ochrony informacji niejawnych, odpowiednich dla przyznanej im klauzuli tajności;
3) muszą być chronione, odpowiednio do przyznanej klauzuli tajności, przy zastosowaniu środków określonych w rozdziałach 9 i 10.

2. Kierownik jednostki organizacyjnej zatwierdza, opracowane przez pełnomocnika ochrony, szczegółowe wymagania w zakresie ochrony informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "zastrzeżone" w podległych komórkach organizacyjnych.

Art. 21. 
1. Klauzulę tajności przyznaje osoba, która jest upoważniona do podpisania dokumentu lub oznaczenia innego niż dokument materiału.

2. Uprawnienie do przyznawania, zmiany i znoszenia klauzuli tajności przysługuje wyłącznie w zakresie posiadanego prawa dostępu do informacji niejawnych.

3. Osoba, o której mowa w ust. 1, ponosi odpowiedzialność za przyznanie klauzuli tajności i bez jej zgody albo bez zgody jej przełożonego klauzula nie może być zmieniona lub zniesiona. Dotyczy to również osoby, która przekazała dane do dokumentu zbiorczego.

4. Zawyżanie lub zaniżanie klauzuli tajności jest niedopuszczalne.

5. Odbiorca materiału zgłasza osobie, o której mowa w ust. 1, albo jej przełożonemu fakt wyraźnego zawyżenia lub zaniżenia klauzuli tajności. W przypadku gdy osoba ta lub jej przełożony zdecyduje o zmianie klauzuli, powinna poinformować o tym odbiorców tego materiału. Odbiorcy materiału, którzy przekazali go kolejnym odbiorcom, są odpowiedzialni za poinformowanie ich o zmianie klauzuli.

Art. 22. 
Kierownicy jednostek organizacyjnych zapewniają przeszkolenie podległych im pracowników w zakresie klasyfikowania informacji niejawnych oraz stosowania właściwych klauzul tajności, a także procedur ich zmiany i znoszenia.

Art. 23. 
1. Informacje niejawne zaklasyfikowane jako stanowiące tajemnicę państwową oznacza się klauzulą:

1) "ściśle tajne" - zgodnie z wykazem stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy (część I);
2) "tajne" - zgodnie z wykazem stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy (część II).

2. Informacje niejawne zaklasyfikowane jako stanowiące tajemnicę służbową oznacza się klauzulą:

1) "poufne" - w przypadku gdy ich nieuprawnione ujawnienie powodowałoby szkodę dla interesów państwa, interesu publicznego lub prawnie chronionego interesu obywateli;
2) "zastrzeżone" - w przypadku gdy ich nieuprawnione ujawnienie mogłoby spowodować szkodę dla prawnie chronionych interesów obywateli albo jednostki organizacyjnej.

3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób oznaczania materiałów, umieszczania na nich klauzul tajności, a także sposób zmiany nadanej klauzuli, uwzględniając, że materiały powinny być oznaczone w sposób zapewniający ich odróżnienie od materiałów jawnych oraz mając na uwadze rodzaje klauzul tajności i materiałów.

4. Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe oznaczenia materiałów, które:

1) mogą poprzedzać klauzule wymienione w ust. 1 i 2, oraz wynikający z tych oznaczeń szczególny sposób postępowania z tak oznaczonymi materiałami; rozporządzenie powinno określać w szczególności: rodzaje oznaczeń, sposób ich nanoszenia na materiały oraz tryb wytwarzania, przetwarzania, przekazywania, udostępniania i przechowywania tak oznaczonych informacji niejawnych, a także krąg upoważnionych adresatów ze względu na wymóg wyższego stopnia ochrony tych materiałów,
2) mogą poprzedzać lub następować bezpośrednio po klauzulach wymienionych w ust. 1 i 2 lub ich zagranicznych odpowiednikach, oraz wynikający z umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną, szczególny sposób postępowania z tak oznaczonymi materiałami; rozporządzenie powinno określać w szczególności: rodzaje oznaczeń, sposób ich nanoszenia na materiały oraz tryb wytwarzania, przetwarzania, przekazywania, udostępniania i przechowywania tak oznaczonych informacji niejawnych, a także sposób oceny spełnienia warunków dostępu do tych informacji przez osoby fizyczne, przedsiębiorców, jednostki naukowe i badawczo-rozwojowe.

Art. 24. 
Materiały otrzymywane z zagranicy oraz wysyłane za granicę, w celu wykonania umów międzynarodowych, oznacza się odpowiednią do ich treści klauzulą tajności określoną w ustawie oraz jej zagranicznym odpowiednikiem.

Art. 25. 
1. Informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową podlegają ochronie, w sposób określony ustawą, przez okres 50 lat od daty ich wytworzenia.

2. Chronione bez względu na upływ czasu pozostają:

1) dane identyfikujące funkcjonariuszy i żołnierzy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego i Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz byłego Urzędu Ochrony Państwa i byłych Wojskowych Służb Informacyjnych wykonujących czynności operacyjno-rozpoznawcze;
2) dane identyfikujące osoby, które udzieliły pomocy w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych organom, służbom i instytucjom państwowym uprawnionym do ich wykonywania na podstawie ustawy;
3) informacje niejawne uzyskane od organów innych państw lub organizacji międzynarodowych, jeżeli taki był warunek ich udostępnienia.

3. Informacje niejawne stanowiące tajemnicę służbową podlegają ochronie w sposób określony ustawą przez okres:

1) 5 lat od daty wytworzenia - oznaczone klauzulą "poufne";
2) 2 lat od daty wytworzenia - oznaczone klauzulą "zastrzeżone".

4. Osoba, o której mowa w art. 21 ust. 1, może:

1) określić krótszy okres ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową;
2) po dokonaniu przeglądu materiałów zawierających informacje niejawne stanowiące tajemnicę służbową przedłużać okres ochrony tych informacji na kolejne okresy nie dłuższe niż 5 lat - dla oznaczonych klauzulą "poufne" i 2 lat - dla oznaczonych klauzulą "zastrzeżone", nie dłużej jednak niż na okres do 20 lat od daty wytworzenia tych informacji.

5. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, które spośród informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "tajne" przestały stanowić tajemnicę państwową, jeżeli od ich powstania upłynęło co najmniej 20 lat, biorąc pod uwagę interesy obronności i bezpieczeństwa państwa oraz inne istotne interesy państwa.

6. Uprawnienia osoby, o której mowa w art. 21 ust. 1, w zakresie przyznawania, zmiany lub znoszenia klauzuli tajności materiału oraz określania okresu, przez jaki informacja niejawna podlega ochronie, przechodzą, w przypadku rozwiązania, zniesienia, likwidacji, przekształcenia lub reorganizacji dotyczących stanowiska lub funkcji tej osoby, na jej następcę prawnego. W razie braku następcy prawnego uprawnienia w tym zakresie przechodzą na właściwą służbę ochrony państwa.

Rozdział 5
Dostęp do informacji niejawnych. Postępowania sprawdzające

Art. 26. 
1. Kierownik jednostki organizacyjnej określi stanowiska oraz rodzaje prac zleconych, z którymi może łączyć się dostęp do informacji niejawnych, odrębnie dla każdej klauzuli tajności.
2. (uchylony).

Art. 27. 
1. Dopuszczenie do pracy lub pełnienia służby na stanowisku albo zlecenie pracy, o której mowa w art. 26, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 6-8, może nastąpić po:

1) przeprowadzeniu postępowania sprawdzającego;
2) przeszkoleniu tej osoby w zakresie ochrony informacji niejawnych.

2. Postępowania sprawdzającego nie przeprowadza się wobec osób sprawujących urzędy: Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka Senatu Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesa Rady Ministrów.

2a. Postępowania sprawdzającego nie przeprowadza się wobec kandydatów na członków Rady Ministrów powoływanych w trybie art. 154, 155 lub 161 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Postępowania sprawdzającego nie przeprowadza się, z zastrzeżeniem ust. 4, wobec posłów i senatorów.

4. Marszałek Sejmu lub Marszałek Senatu zwracają się, za zgodą osoby sprawdzanej, do służb ochrony państwa o przeprowadzenie postępowania sprawdzającego wobec posłów lub senatorów, których obowiązki poselskie bądź senatorskie wymagają dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "ściśle tajne".

5. W przypadku odmowy wydania poświadczenia bezpieczeństwa osobie, o której mowa w ust. 4 - za jej zgodą - Prezes Rady Ministrów przedstawia informację o powodach tej odmowy Marszałkowi Sejmu, jeżeli odmowa dotyczy posła, albo Marszałkowi Senatu, jeżeli odmowa dotyczy senatora.

6. Postępowania sprawdzającego nie przeprowadza się wobec osób zajmujących stanowiska: Prezesa Rady Ministrów, członka Rady Ministrów, Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Prezesa Trybunału Konstytucyjnego, Prezesa Narodowego Banku Polskiego, Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, Rzecznika Praw Obywatelskich, Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, członków Rady Polityki Pieniężnej, członków Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej — Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz Szefów Kancelarii: Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmu, Senatu i Prezesa Rady Ministrów.

7. W stosunku do kandydatów na stanowiska, o których mowa w ust. 6, z wyłączeniem kandydatów powoływanych w trybie art. 154, 155 lub 161 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, postępowanie sprawdzające przeprowadza właściwa służba ochrony państwa na wniosek organu uprawnionego do powołania na to stanowisko. Jeżeli do powołania jest uprawniony Sejm albo Senat, z wnioskiem tym występuje odpowiednio Marszałek Sejmu albo Marszałek Senatu. Postępowanie powinno być zakończone przed upływem 14 dni od dnia złożenia wniosku o przeprowadzenie tego postępowania wraz z wypełnioną ankietą, przekazaniem opinii z uzasadnieniem właściwej służby ochrony państwa Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałkowi Sejmu albo Marszałkowi Senatu. Przekazanie opinii jest równoznaczne z zakończeniem postępowania sprawdzającego w rozumieniu art. 36 ust. 2.

8. W stanach nadzwyczajnych Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej lub Prezes Rady Ministrów, każdy w swoim zakresie, może wyrazić zgodę na odstąpienie od przeprowadzenia postępowania sprawdzającego wobec osoby, o której mowa w ust. 1, chyba że istnieją przesłanki do stwierdzenia, że nie daje ona rękojmi zachowania tajemnicy.

9. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej oraz Marszałek Sejmu i Marszałek Senatu zapoznają się z przepisami o ochronie informacji niejawnych i składają oświadczenie o znajomości tych przepisów. Posłowie i senatorowie oraz osoby, o których mowa w ust. 6, składają takie oświadczenie po odbyciu szkolenia w zakresie ochrony informacji niejawnych.

10. Udostępnianie informacji niejawnych sędziom i asesorom sądowym pełniącym czynności sędziowskie oraz prokuratorom i asesorom prokuratury pełniącym czynności prokuratorskie regulują przepisy o ustroju sądów powszechnych, o ustroju sądów wojskowych oraz o prokuraturze.

Art. 28. 
1. Nie mogą być dopuszczone do pracy lub pełnienia służby na stanowisku albo do wykonywania prac zleconych, z którymi łączy się dostęp do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, z uwzględnieniem ust. 2, osoby:

1) nieposiadające obywatelstwa polskiego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej;
2) skazane prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, także popełnione za granicą, lub
3) które nie posiadają poświadczenia bezpieczeństwa, z wyjątkiem osób, o których mowa w art. 27 ust. 2, 3, 6 i 8.

2. Jeżeli z zawartych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych wynika, na zasadzie wzajemności, obowiązek dopuszczenia do informacji niejawnych obywateli obcych państw mających wykonywać w Rzeczypospolitej Polskiej pracę w interesie innego państwa lub organizacji międzynarodowej, postępowania sprawdzającego nie przeprowadza się.

Art. 29. 
Postępowania sprawdzające, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 i 3, na pisemny wniosek osoby upoważnionej na podstawie odrębnych przepisów do obsady stanowiska lub zlecenia prac, w tym także kierownika jednostki organizacyjnej, zwanej dalej "osobą upoważnioną do obsady stanowiska", przeprowadzają:

1) Służba Kontrwywiadu Wojskowego — w przypadku ubiegania się osoby o zatrudnienie lub zlecenie prac związanych z obronnością państwa:

a) wobec żołnierzy pozostających w czynnej służbie wojskowej i pracowników wojska,
b) u przedsiębiorców, w jednostkach naukowych lub badawczo-rozwojowych, których organem założycielskim jest Minister Obrony Narodowej, a także w innych jednostkach organizacyjnych, w zakresie, w jakim realizują one produkcję lub usługi, stanowiące tajemnicę państwową ze względu na obronność państwa i na potrzeby Sił Zbrojnych,
c) u przedsiębiorców zajmujących się obrotem wyrobami, technologiami i licencjami objętymi tajemnicą państwową ze względu na obronność państwa, jeżeli uczestnikami tego obrotu są Siły Zbrojne lub jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej,
d) w wojskowych organach ochrony prawa i wojskowych organach porządkowych;

2) Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w razie ubiegania się osoby o stanowisko, zatrudnienie lub zlecenie prac w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1.

Art. 29a.
Służba ochrony państwa przeprowadza postępowanie sprawdzające, o którym mowa w art. 36 ust. 1, wobec osób, które na mocy umów międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą Polską mają obowiązek uzyskania poświadczeń bezpieczeństwa upoważniających do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "poufne", "tajne" lub "ściśle tajne", z wyłączeniem osób sprawujących urzędy Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu i Prezesa Rady Ministrów.

Art. 30. 
Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencja Wywiadu, Służba Kontrwywiadu Wojskowego, Służba Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro Antykorupcyjne oraz Policja, Żandarmeria Wojskowa, Straż Graniczna i Służba Więzienna przeprowadzają samodzielne postępowania sprawdzające wobec osób ubiegających się o przyjęcie do służby lub pracy w tych organach, stosując odpowiednio przepisy ustawy. Przepis stosuje się także w stosunku do osób pełniących służbę lub zatrudnionych w tych organach i służbach.

Art. 31. 
1. Przeprowadzenie postępowania sprawdzającego wymaga pisemnej zgody osoby, której ma dotyczyć, zwanej dalej "osobą sprawdzaną".

2. Podanie osoby, o której mowa w art. 29, ubiegającej się o zatrudnienie lub przyjęcie do służby na stanowisku objętym z mocy przepisów ustawy wymogiem przeprowadzenia postępowania sprawdzającego, w przypadku braku zgody osoby sprawdzanej na przeprowadzenie tego postępowania, pozostawia się bez rozpatrzenia.

3. Nie przeprowadza się postępowania sprawdzającego, jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, przedstawi odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa. Kierownik jednostki organizacyjnej informuje w terminie 7 dni organ, który wydał poświadczenie bezpieczeństwa, o zatrudnieniu osoby przedstawiającej to poświadczenie.

Art. 32. 
Ustawa zezwala w zakresie niezbędnym dla ustalenia, czy osoba sprawdzana daje rękojmię zachowania tajemnicy, na zbieranie i przetwarzanie informacji o osobach trzecich, określonych w ankiecie bezpieczeństwa osobowego, o której mowa w art. 37 ust. 2 pkt 1(1), bez wiedzy i zgody tych osób.

Art. 33. 
1. Poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych wyższą klauzulą tajności uprawnia do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych niższą klauzulą tajności wyłącznie w zakresie określonym w art. 3.

2. Poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "ściśle tajne" uprawnia do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą:

1) "tajne" - przez okres 7 lat od daty wystawienia;
2) "poufne" albo "zastrzeżone" - przez okres 10 lat od daty wystawienia.

3. Poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "tajne" uprawnia do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "poufne" albo "zastrzeżone" przez okres 10 lat od daty wystawienia.

Art. 34. 
Służby ochrony państwa oraz pełnomocnik ochrony, kierując się zasadami bezstronności i obiektywizmu, są obowiązani do wykazania najwyższej staranności w toku prowadzonego postępowania sprawdzającego co do jego zgodności z przepisami ustawy.

Art. 35. 
1. Postępowanie sprawdzające ma na celu ustalenie, czy osoba sprawdzana daje rękojmię zachowania tajemnicy.

2. W toku postępowania sprawdzającego ustala się, czy istnieją wątpliwości dotyczące:

1) uczestnictwa, współpracy lub popierania przez osobę sprawdzaną działalności szpiegowskiej, terrorystycznej, sabotażowej albo innej wymierzonej przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej;
2) ukrywania lub świadomego niezgodnego z prawdą podawania przez osobę sprawdzaną w postępowaniu sprawdzającym informacji mających znaczenie dla ochrony informacji niejawnych, a także występowania związanych z tą osobą okoliczności powodujących ryzyko jej podatności na szantaż lub wywieranie presji;
3) przestrzegania porządku konstytucyjnego Rzeczypospolitej Polskiej, a przede wszystkim, czy osoba sprawdzana uczestniczyła lub uczestniczy, współpracowała lub współpracuje z partiami politycznymi albo innymi organizacjami, o których mowa w art. 13 Konstytucji;
4) zagrożenia osoby sprawdzanej ze strony obcych służb specjalnych w postaci prób werbunku lub nawiązania z nią kontaktu, a zwłaszcza obawy o wywieranie w tym celu presji;
5) właściwego postępowania z informacjami niejawnymi.

3. W toku postępowania sprawdzającego, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 i 3, ponadto ustala się, czy istnieją wątpliwości:

1) związane z wyraźną różnicą między poziomem życia osoby sprawdzanej a uzyskiwanymi przez nią dochodami;
2) związane z ewentualnymi informacjami o chorobie psychicznej lub innych zakłóceniach czynności psychicznych ograniczających sprawność umysłową i mogących negatywnie wpłynąć na zdolność osoby sprawdzanej do zajmowania stanowiska albo wykonywania prac związanych z dostępem do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową;
3) związane z uzależnieniem od alkoholu lub narkotyków.

4. W celu dokonania ustaleń, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, służba ochrony państwa może zobowiązać osobę sprawdzaną do poddania się specjalistycznym badaniom oraz udostępnienia wyników tych badań.

5. W razie niedających się usunąć wątpliwości, o których mowa w ust. 2 lub 3, interes ochrony informacji niejawnych ma pierwszeństwo przed innymi prawnie chronionymi interesami.

Art. 36. 
1. W zależności od stanowiska lub zleconej pracy, o które ubiega się dana osoba, przeprowadza się postępowanie sprawdzające:

1) zwykłe - przy stanowiskach i pracach związanych z dostępem do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową;
2) poszerzone - przy stanowiskach i pracach związanych z dostępem do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "tajne";
3) specjalne - przy stanowiskach i pracach związanych z dostępem do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "ściśle tajne".

2. Postępowanie sprawdzające kończy się wydaniem poświadczenia bezpieczeństwa lub odmową wydania takiego poświadczenia.

2a. Poświadczenie bezpieczeństwa wydaje się na okres:

1) 10 lat w przypadku dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "zastrzeżone" lub "poufne";
2) 7 lat w przypadku dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "tajne";
3) 5 lat w przypadku dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "ściśle tajne".

2b. Służba ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony umarzają postępowanie sprawdzające w przypadku:

1) śmierci osoby sprawdzanej;
2) rezygnacji osoby sprawdzanej z ubiegania się albo zajmowania stanowiska lub wykonywania pracy, łączących się z dostępem do informacji niejawnych;
3) odstąpienia przez kierownika jednostki organizacyjnej od zamiaru obsadzenia osoby sprawdzanej na stanowisku lub zlecenia jej prac związanych z dostępem do informacji niejawnych.

2c. Służba ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony mogą zawiesić postępowanie sprawdzające w przypadku:

1) długotrwałej choroby osoby sprawdzanej, uniemożliwiającej skuteczne przeprowadzenie postępowania sprawdzającego;
2) wyjazdu za granicę osoby sprawdzanej na okres przekraczający 30 dni;
3) wszczęcia przeciwko osobie sprawdzanej postępowania karnego w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego.

2d. W przypadku umorzenia postępowania sprawdzającego służba ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony zawiadamiają wnioskodawcę oraz, w przypadkach, o których mowa w ust. 2b pkt 2 i 3, osobę sprawdzaną. W przypadku zawieszenia postępowania służba ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony zawiadamiają wnioskodawcę i osobę sprawdzaną.

2e. Zawieszone postępowanie podejmuje się po uzyskaniu informacji o zakończeniu choroby, powrocie z zagranicy lub prawomocnym zakończeniu postępowania karnego. O podjęciu postępowania służba ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony zawiadamiają wnioskodawcę i osobę sprawdzaną.

3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory:

1) poświadczenia bezpieczeństwa;
2) decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa;
3) decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.

4. Poświadczenie bezpieczeństwa, decyzja o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa oraz decyzja o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa powinny zawierać odpowiednio:

1) podstawę prawną;
2) wskazanie wnioskodawcy postępowania sprawdzającego;
3) określenie służby ochrony państwa lub pełnomocnika ochrony, który przeprowadził postępowanie sprawdzające;
4) datę i miejsce wystawienia;
5) imię, nazwisko i datę urodzenia osoby sprawdzanej;
6) rodzaj przeprowadzonego postępowania sprawdzającego ze wskazaniem klauzuli informacji niejawnych, do których osoba sprawdzana może mieć dostęp;
7) stwierdzenie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub odmowy jego wydania bądź cofnięcia;
8) termin ważności;
9) imienną pieczęć i czytelny podpis upoważnionego funkcjonariusza albo żołnierza służby ochrony państwa lub pełnomocnika ochrony.

4a. Decyzja o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa i decyzja o jego cofnięciu powinny zawierać także uzasadnienie faktyczne i prawne. Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego lub je ograniczyć w zakresie, w jakim udostępnienie informacji osobie sprawdzanej mogłoby spowodować istotne zagrożenie dla podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej, dotyczących porządku publicznego, obronności, bezpieczeństwa, stosunków międzynarodowych lub gospodarczych państwa.
5. (uchylony).

Art. 37. 
1. Zwykłe postępowania sprawdzające przeprowadza, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 76 ust. 3, pełnomocnik ochrony na pisemne polecenie kierownika jednostki organizacyjnej.

2. Służba ochrony państwa przeprowadza zwykłe postępowania sprawdzające wobec kandydatów na pełnomocników ochrony i pełnomocników ochrony w jednostkach organizacyjnych na pisemny wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska, zgodnie z właściwością określoną w art. 29.

3. Służba ochrony państwa przeprowadza zwykłe postępowania sprawdzające wobec osób innych niż wymienione w ust. 2, gdy obowiązek taki wynika z umowy międzynarodowej zawartej przez Rzeczpospolitą Polską.

4. Zwykłe postępowanie sprawdzające obejmuje:

1) sprawdzenie, w niezbędnym zakresie, w ewidencjach, rejestrach i kartotekach, a w szczególności w Krajowym Rejestrze Karnym oraz Centralnym Zarządzie Służby Więziennej, danych zawartych w wypełnionej i podpisanej przez osobę sprawdzaną ankiecie bezpieczeństwa osobowego, zwanej dalej "ankietą", której wzór wraz z instrukcją jej wypełnienia stanowi załącznik nr 2; ankietę po wypełnieniu oznacza się odpowiednią klauzulą tajności;
2) sprawdzenie, na pisemny wniosek pełnomocnika ochrony, przez odpowiednie służby ochrony państwa, w ewidencjach i kartotekach niedostępnych powszechnie, zawartych w ankiecie danych dotyczących osoby kandydującej lub zajmującej stanowisko związane z dostępem do informacji niejawnych, oznaczonych klauzulą "poufne";
3) rozmowę z osobą sprawdzaną, jeżeli jest to konieczne na podstawie uzyskanych informacji;
4) sprawdzenie akt stanu cywilnego dotyczących osoby sprawdzanej.

5. W toku sprawdzeń, o których mowa w ust. 4 pkt 2, służby ochrony państwa mają prawo przeprowadzić rozmowę z osobą sprawdzaną w celu usunięcia nieścisłości lub sprzeczności zawartych w uzyskanych informacjach.

6. Służby ochrony państwa przekazują pełnomocnikowi ochrony pisemną informację o wynikach czynności, o których mowa w ust. 4 pkt 2.

7. Po zakończeniu zwykłego postępowania sprawdzającego z wynikiem pozytywnym pełnomocnik ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach postępowań określonych w ust. 2 i 3, wydają poświadczenie bezpieczeństwa i przekazują je osobie sprawdzanej, zawiadamiając o tym osobę upoważnioną do obsady stanowiska. W przypadku negatywnego wyniku zwykłego postępowania sprawdzającego pełnomocnik ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach postępowań określonych w ust. 2 i 3, odmawiają wydania poświadczenia bezpieczeństwa i doręczają decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa osobie sprawdzanej, zawiadamiając o tym osobę upoważnioną do obsady stanowiska.

8. Pełnomocnik ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach postępowań określonych w ust. 2 i 3, odmawiają wydania poświadczenia bezpieczeństwa, jeżeli osoba sprawdzana świadomie podała w ankiecie nieprawdziwe lub niepełne dane, albo gdy nie zostaną usunięte wątpliwości, o których mowa w art. 35 ust. 2.

9. Pełnomocnik ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach postępowań określonych w ust. 2 i 3, mogą odmówić wydania poświadczenia bezpieczeństwa, jeżeli osoba sprawdzana została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, także popełnione za granicą.

Art. 38. 
1. Poszerzone postępowanie sprawdzające prowadzi właściwa służba ochrony państwa na pisemny wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska. Postępowanie to obejmuje:

1) czynności, o których mowa w art. 37 ust. 4 pkt 1 i 3;
2) sprawdzenie w ewidencjach i kartotekach niedostępnych powszechnie danych zawartych w ankiecie;
3) przeprowadzenie wywiadu w miejscu zamieszkania osoby sprawdzanej, jeżeli jest to konieczne w celu potwierdzenia danych zawartych w ankiecie;
4) rozmowę z przełożonymi osoby sprawdzanej oraz z innymi osobami, jeżeli jest to konieczne na podstawie uzyskanych informacji o osobie sprawdzanej;
5) w uzasadnionych przypadkach sprawdzenie stanu i obrotów na rachunku bankowym w trybie art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. k ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm.3)) oraz zadłużenia osoby sprawdzanej, a w szczególności wobec Skarbu Państwa, jeżeli jest to konieczne w celu sprawdzenia danych zawartych w ankiecie; przepisy art. 82 § 1 i 2 oraz art. 182 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199) oraz art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65, z późn. zm.4)) stosuje się odpowiednio.

2. Wywiad, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, przeprowadzają służby ochrony państwa i stosują w tym zakresie odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.5)) i wydane na jego podstawie przepisy dotyczące wywiadu środowiskowego.

Art. 39. 
Specjalne postępowanie sprawdzające prowadzi właściwa służba ochrony państwa na pisemny wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska. Postępowanie to obejmuje czynności, o których mowa w art. 37 ust. 4 pkt 1 i w art. 38 ust. 1 pkt 2-5, a ponadto:

1) rozmowę z osobą sprawdzaną;
2) rozmowę z trzema osobami wskazanymi przez osobę sprawdzaną w celu potwierdzenia tożsamości tej osoby oraz innych informacji o osobie sprawdzanej.

Art. 40. 
1. Jeżeli w toku poszerzonego lub specjalnego postępowania sprawdzającego wystąpią wątpliwości niepozwalające na ustalenie, czy osoba sprawdzana daje rękojmię zachowania tajemnicy, służba ochrony państwa zapewnia osobie sprawdzanej możliwość osobistego ustosunkowania się, w toku wysłuchania, do przesłanek faktycznych stwarzających te wątpliwości. Osoba ta może stawić się na wysłuchanie ze swoim pełnomocnikiem. Do informacji uzyskanych w wyniku wysłuchania stosuje się przepisy art. 39 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676, z późn. zm.6)).

2. Służby ochrony państwa odstępują od przeprowadzenia czynności, o której mowa w ust. 1, jeżeli jej przeprowadzenie mogłoby spowodować naruszenie zasad ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową.

3. Do poszerzonego i specjalnego postępowania sprawdzającego przepisy art. 37 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

4. Służba ochrony państwa odmawia wydania poświadczenia bezpieczeństwa, jeżeli osoba sprawdzana świadomie podała w ankiecie nieprawdziwe lub niepełne dane albo gdy nie zostaną usunięte wątpliwości, o których mowa w art. 35 ust. 2 i 3.

Art. 41. 
1. Odmowa wydania poświadczenia bezpieczeństwa nie jest wiążąca dla osoby upoważnionej do obsady stanowiska, z którym wiąże się dostęp do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową.

2. W razie obsady stanowiska lub zlecenia pracy osobie, w stosunku do której odmówiono wydania poświadczenia bezpieczeństwa dotyczącego informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "poufne", osoba upoważniona do obsady stanowiska informuje o tym niezwłocznie właściwą służbę ochrony państwa.

2a. Osoba upoważniona do obsady stanowiska jest obowiązana, niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa, uniemożliwić dostęp do informacji niejawnych osobie, której odmowa dotyczy.

3. Postępowanie sprawdzające wobec osoby, która nie uzyskała poświadczenia bezpieczeństwa, można przeprowadzić najwcześniej po roku od daty odmowy wydania poświadczenia bezpieczeństwa.

Art. 42. 
1. Wszystkie czynności przeprowadzone w toku postępowań sprawdzających muszą być rzetelnie udokumentowane i powinny być zakończone przed upływem:

1) 2 miesięcy - od daty pisemnego polecenia przeprowadzenia zwykłego postępowania sprawdzającego lub złożenia wniosku o przeprowadzenie zwykłego postępowania sprawdzającego wraz z wypełnioną ankietą;
2) 2 miesięcy - od daty złożenia wniosku o przeprowadzenie poszerzonego postępowania sprawdzającego wraz z wypełnioną ankietą;
3) 3 miesięcy - od daty złożenia wniosku o przeprowadzenie specjalnego postępowania sprawdzającego wraz z wypełnioną ankietą.

2. Akta zakończonych postępowań sprawdzających są przechowywane jako wyodrębniona część w archiwach służb, które przeprowadziły te postępowania, i mogą być udostępniane wyłącznie na pisemne żądanie:

1) sądowi lub prokuratorowi dla celów postępowania karnego;
2) służbom ochrony państwa dla celów postępowania sprawdzającego oraz potwierdzenia faktu wydania poświadczenia bezpieczeństwa;
3) Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji Wywiadu, Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Szefowi Służby Wywiadu Wojskowego, Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia odwołania;
4) sądowi administracyjnemu w związku z rozpatrywaniem skargi.

3. Akta zakończonych postępowań sprawdzających, prowadzonych w odniesieniu do osób ubiegających się o stanowisko lub zlecenie pracy, z którymi łączy się dostęp do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową, są przechowywane przez pełnomocnika ochrony i są udostępniane do wglądu wyłącznie na pisemne żądanie:

1) osobie sprawdzanej;
2) sądowi lub prokuratorowi dla celów postępowania karnego;
3) Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji Wywiadu, Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Szefowi Służby Wywiadu Wojskowego, Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia odwołania;
4) sądowi administracyjnemu w związku z rozpatrywaniem skargi;
5) osobie upoważnionej do obsady stanowiska, pełnomocnikom ochrony lub właściwym służbom ochrony państwa dla celów postępowania sprawdzającego lub kontroli, o której mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1.

4. W przypadku rozwiązania, zniesienia, likwidacji, przekształcenia lub reorganizacji jednostki organizacyjnej akta, o których mowa w ust. 3, przejmuje jej następca prawny, a w jego braku - właściwa służba ochrony państwa.

5. Służby ochrony państwa, każda w zakresie swojego działania, prowadzą ewidencje osób, które uzyskały poświadczenie bezpieczeństwa, a także osób, które zajmują stanowiska lub wykonują prace, z którymi łączy się dostęp do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "poufne" lub stanowiących tajemnicę państwową, oraz ewidencje osób, którym odmówiono wydania poświadczenia bezpieczeństwa, a także wobec których podjęto decyzję o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.

6. Dane z ewidencji, o których mowa w ust. 5, mogą obejmować wyłącznie:

1) w odniesieniu do osoby - jej imię i nazwisko, numer PESEL, imię ojca, datę i miejsce urodzenia, adres miejsca zamieszkania lub pobytu, nazwę i adres jednostki organizacyjnej, w której osoba jest zatrudniona, nazwę komórki organizacyjnej i stanowiska oraz sygnaturę akt postępowania sprawdzającego;
2) w odniesieniu do stanowiska lub pracy zleconej - datę objęcia stanowiska lub rozpoczęcia pracy, określenie, z dostępem do jakich informacji niejawnych łączy się to stanowisko, datę wydania i numer poświadczenia bezpieczeństwa.

7. Dane z ewidencji, o których mowa w ust. 5, są udostępniane wyłącznie na pisemne żądanie:

1) sądowi lub prokuratorowi dla celów postępowania karnego;
2) służbom ochrony państwa dla celów postępowania sprawdzającego oraz potwierdzenia faktu wydania poświadczenia bezpieczeństwa;
3) Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji Wywiadu, Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Szefowi Służby Wywiadu Wojskowego, Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia odwołania;
4) sądowi administracyjnemu w związku z rozpatrywaniem skargi.
Dane udostępnia szef właściwej służby ochrony państwa bądź upoważniony przez niego funkcjonariusz lub żołnierz.

8. Udostępnianie akt umorzonych postępowań sprawdzających oraz danych zebranych w ich toku odbywa się odpowiednio na zasadach określonych w ust. 2, 3 i 7.

Art. 43. (uchylony).

Art. 44. 
1. Na pisemny wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska, złożony co najmniej na 6 miesięcy przed upływem terminu ważności poświadczenia bezpieczeństwa, służba ochrony państwa, organy i służby wymienione w art. 30 oraz pełnomocnicy ochrony, w przypadkach postępowań sprawdzających wymienionych w art. 37 ust. 1, przeprowadzają kolejne postępowanie sprawdzające.

2. Kolejne postępowanie sprawdzające powinno być zakończone przed upływem terminu ważności poświadczenia bezpieczeństwa. W przypadku kolejnego postępowania sprawdzającego terminy, o których mowa w art. 42 ust. 1, nie mają zastosowania.

Art. 45. 
1. W przypadku gdy w odniesieniu do osoby, której wydano poświadczenie bezpieczeństwa, zostaną ujawnione nowe fakty wskazujące, że nie daje ona rękojmi zachowania tajemnicy, służby ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony przeprowadzają kontrolne postępowanie sprawdzające z pominięciem terminów, o których mowa w art. 36 ust. 2a, i obowiązku wypełnienia nowej ankiety przez osobę sprawdzaną.

2. O wszczęciu kontrolnego postępowania sprawdzającego, o którym mowa w ust. 1, służby ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony zawiadamiają kierownika jednostki organizacyjnej lub osobę odpowiedzialną za obsadę stanowiska wraz z wnioskiem o ograniczenie lub wyłączenie dostępu do informacji niejawnych osobie sprawdzanej.

3. Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, kierownik jednostki organizacyjnej lub osoba odpowiedzialna za obsadę stanowiska informują osobę sprawdzaną o wszczęciu kontrolnego postępowania sprawdzającego oraz ograniczają lub wyłączają jej dostęp do informacji niejawnych.

Art. 46. 
Do kolejnego lub kontrolnego postępowania sprawdzającego stosuje się przepisy ustawy odnoszące się do właściwego postępowania sprawdzającego, z uwzględnieniem art. 47.

Art. 47. 
1. Kontrolne postępowanie sprawdzające prowadzone przez służbę ochrony państwa lub pełnomocnika ochrony, wszczęte na podstawie art. 45 ust. 1, kończy się:

1) wydaniem decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa albo
2) poinformowaniem osób, o których mowa w art. 45 ust. 2, i osoby sprawdzanej, o braku zastrzeżeń w stosunku do osoby, którą objęto kontrolnym postępowaniem sprawdzającym, z jednoczesnym potwierdzeniem jej dalszej zdolności do zachowania tajemnicy w zakresie określonym w posiadanym przez nią poświadczeniu bezpieczeństwa.

2. Do decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 41.

3. Do kontrolnego postępowania sprawdzającego przepisy art. 36 ust. 2b-2e stosuje się odpowiednio.

Art. 48. 
1. Pełnomocnik ochrony prowadzi wykaz stanowisk i prac zleconych oraz osób dopuszczonych do pracy lub służby na stanowiskach, z którymi wiąże się dostęp do informacji niejawnych.

2. Pełnomocnik ochrony jest obowiązany przekazać właściwej służbie ochrony państwa dane wymagane do ewidencji osób dopuszczonych do pracy lub służby na stanowiskach, z którymi wiąże się dostęp do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową oznaczonych klauzulą "poufne", a także do ewidencji osób, którym odmówiono wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub wobec których podjęto decyzję o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.

3. W sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 42 ust. 5 i 6 oraz przepisy wydane na podstawie art. 42 ust. 7.

Rozdział 5a
Postępowanie odwoławcze i skargowe

Art. 48a. 
1. Od decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa służy osobie sprawdzanej odwołanie do Prezesa Rady Ministrów, z zastrzeżeniem art. 48i ust. 1.

2. Odwołanie nie wymaga uzasadnienia.

3. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia osobie sprawdzanej decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa, za pośrednictwem właściwej służby ochrony państwa.

Art. 48b. 
1. Służba ochrony państwa jest obowiązana przesłać odwołanie wraz z aktami postępowania sprawdzającego Prezesowi Rady Ministrów w terminie 14 dni od dnia, w którym otrzymała odwołanie.

2. Rozpatrzenie odwołania powinno nastąpić nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania odwołania.

3. Do postępowania odwoławczego przepisy art. 36 ust. 2d oraz 2e stosuje się odpowiednio.

Art. 48c. 
1. Prezes Rady Ministrów stwierdza, w drodze postanowienia, niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

2. Postanowienie powinno zawierać w szczególności datę jego wydania, oznaczenie osoby sprawdzanej, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o dopuszczalności i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Art. 48d. 
Prezes Rady Ministrów może na żądanie osoby sprawdzanej lub z urzędu zlecić służbie ochrony państwa przeprowadzenie dodatkowych czynności w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w postępowaniu sprawdzającym.

Art. 48e. 
1. Prezes Rady Ministrów umarza postępowanie odwoławcze w przypadku:

1) śmierci osoby sprawdzanej lub
2) cofnięcia odwołania przez osobę sprawdzaną przed wydaniem decyzji, o której mowa w art. 48f ust. 1.

2. Prezes Rady Ministrów nie uwzględnia cofnięcia odwołania, jeżeli prowadziłoby to do naruszającego prawo lub interes bezpieczeństwa państwa utrzymania w mocy decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa.

Art. 48f. 
1. Prezes Rady Ministrów wydaje decyzję, w której:

1) utrzymuje w mocy decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzję o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa albo
2) uchyla decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa i nakazuje służbie ochrony państwa wydanie poświadczenia bezpieczeństwa, albo
3) uchyla decyzję o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.

2. Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego decyzji lub je ograniczyć w zakresie, w jakim udostępnienie informacji osobie sprawdzanej mogłoby spowodować istotne zagrożenie dla podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących porządku publicznego, obronności, bezpieczeństwa, stosunków międzynarodowych lub gospodarczych państwa.

Art. 48g. 
Po wydaniu decyzji lub postanowienia Prezes Rady Ministrów niezwłocznie zwraca właściwej służbie ochrony państwa akta, o których mowa w art. 48b ust. 1.

Art. 48h. 
Decyzje i postanowienia doręcza się na piśmie osobie sprawdzanej i właściwej służbie ochrony państwa, zawiadamiając o rozstrzygnięciu zawartym w decyzji lub postanowieniu osobę upoważnioną do obsady stanowiska.

Art. 48i. 
1. Od wydanej przez pełnomocnika ochrony decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa — osobie sprawdzanej służy odwołanie odpowiednio do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego.

2. Do postępowania odwoławczego przed Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefem Służby
Kontrwywiadu Wojskowego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy dotyczące postępowania odwoławczego przed Prezesem Rady Ministrów, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Odwołanie do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego składa się za pośrednictwem pełnomocnika ochrony, który odmówił wydania poświadczenia bezpieczeństwa.

Art. 48j. 
Osobie sprawdzanej przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzję utrzymującą w mocy decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzję o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa oraz na postanowienie, o którym mowa w art. 48c ust. 1, w terminie określonym w art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z 2004 r. Nr 162, poz. 1692 oraz z 2005 r. Nr 94, poz. 788 i Nr 169, poz. 1417).

Art. 48k. 
1. Sąd administracyjny rozpoznaje skargę na posiedzeniu niejawnym.

2. Przepisów art. 55 § 2 i art. 106 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stosuje się.

3. Wyrok wydany na posiedzeniu niejawnym uzasadnia się tylko w przypadku uwzględnienia skargi. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko właściwej służbie ochrony państwa. Skarżącemu oraz osobie upoważnionej do obsady stanowiska doręcza się odpis wyroku.

Art. 48l. 
Po wydaniu wyroku sąd administracyjny niezwłocznie zwraca właściwej służbie ochrony państwa akta postępowania sprawdzającego.

Art. 48ł. 
Do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio art. 48k ust. 1 i 3 oraz art. 48l ustawy.

Art. 48m. 
W zakresie postępowania odwoławczego i skargowego, dotyczącego postępowania sprawdzającego przeprowadzonego w trybie art. 30, przepisy niniejszego rozdziału dotyczące:
1) służby ochrony państwa stosuje się do Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej, Agencji Wywiadu lub Służby Więziennej;
2) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego stosuje się do Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej, Komendanta Głównego Straży Granicznej lub Dyrektora Generalnego Służby Więziennej.

Rozdział 6
Udostępnianie informacji niejawnych

Art. 49. 
1. Szef Kancelarii: Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmu, Senatu lub Prezesa Rady Ministrów albo minister właściwy dla określonego działu administracji rządowej, Prezes Narodowego Banku Polskiego lub kierownik urzędu centralnego, a w przypadku ich braku właściwa służba ochrony państwa, może wyrazić pisemną zgodę na udostępnienie informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową osobie lub jednostce organizacyjnej, wobec której wszczęto postępowanie sprawdzające. Odpis zgody przekazuje się właściwej służbie ochrony państwa.

2. Zgodę na udostępnienie informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową osobie, wobec której wszczęto zwykłe postępowanie sprawdzające, może wyrazić - w formie pisemnej - kierownik jednostki organizacyjnej, w której ta osoba jest zatrudniona lub wykonuje prace zlecone.

3. W wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych przypadkach, z zastrzeżeniem art. 4 ust. 1, podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą wyrazić pisemną zgodę na jednorazowe udostępnienie określonych informacji niejawnych osobie nieposiadającej odpowiedniego poświadczenia bezpieczeństwa lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego.

4. Wyrażenie zgody na udostępnienie informacji niejawnych określa zakres podmiotowy i przedmiotowy udostępnienia oraz nie oznacza zmiany lub zniesienia ich klauzuli tajności.

Rozdział 7
Kancelarie tajne. Kontrola obiegu dokumentów

Art. 50. 
1. Jednostka organizacyjna, w której są wytwarzane, przetwarzane, przekazywane lub przechowywane dokumenty zawierające informacje niejawne oznaczone klauzulą "poufne" lub stanowiące tajemnicę państwową, ma obowiązek zorganizowania kancelarii, zwanej dalej "kancelarią tajną". W przypadku uzasadnionym względami organizacyjnymi kierownik jednostki organizacyjnej może utworzyć więcej niż jedną kancelarię tajną.

2. Kancelaria tajna stanowi wyodrębnioną komórkę organizacyjną podległą bezpośrednio pełnomocnikowi ochrony, odpowiedzialną za właściwe rejestrowanie, przechowywanie, obieg i wydawanie takich dokumentów uprawnionym osobom. Kancelaria tajna powinna być zorganizowana w wyodrębnionym pomieszczeniu, zabezpieczonym zgodnie z przepisami o środkach ochrony fizycznej informacji niejawnych i być obsługiwana przez pracowników pionu ochrony.

Art. 51. 
W kancelarii tajnej dokumenty o różnych klauzulach powinny być fizycznie od siebie oddzielone i obsługiwane przez osobę posiadającą poświadczenie bezpieczeństwa odpowiednie do najwyższej klauzuli wytwarzanych, przetwarzanych, przekazywanych lub przechowywanych w kancelarii dokumentów.

Art. 52. 
1. Organizacja pracy kancelarii tajnej musi zapewniać możliwość ustalenia w każdych okolicznościach, gdzie znajduje się dokument klasyfikowany pozostający w dyspozycji jednostki organizacyjnej.

2. Dokumenty oznaczone klauzulami: "ściśle tajne" i "tajne" mogą być wydawane poza kancelarię tajną jedynie w przypadku, gdy odbiorca zapewnia warunki ochrony takich dokumentów przed nieuprawnionym ujawnieniem. W razie wątpliwości co do zapewnienia warunków ochrony, dokument może być udostępniony wyłącznie w kancelarii tajnej.

3. Kancelaria tajna odmawia udostępnienia lub wydania dokumentu, o którym mowa w art. 50 ust. 1, osobie nieposiadającej stosownego poświadczenia bezpieczeństwa.

4. Fakt zapoznania się przez osobę uprawnioną z dokumentem zawierającym informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową podlega odnotowaniu w karcie zapoznania się z tym dokumentem.

Art. 52a.
1. W jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2, dopuszcza się organizowanie innych niż kancelaria tajna komórek organizacyjnych odpowiedzialnych za rejestrowanie, przechowywanie, obieg i udostępnianie materiałów niejawnych.

2. Do komórek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 51 i 52 stosuje się odpowiednio.

Art. 53. 
1. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie organizacji i funkcjonowania kancelarii tajnych. Rozporządzenie powinno określać:

1) strukturę organizacyjną kancelarii, z uwzględnieniem możliwości tworzenia jej oddziałów;
2) podstawowe zadania kierownika kancelarii;
3) zakres i warunki stosowania środków ochrony fizycznej, z uwzględnieniem klauzul tajności przechowywanych przez kancelarię dokumentów;
4) tryb obiegu informacji niejawnych;
5) wzór karty zapoznania z dokumentem.

2. Ministrowie właściwi do spraw: wewnętrznych, administracji publicznej, zagranicznych, finansów publicznych, budżetu i instytucji finansowych. Minister Sprawiedliwości, Prezes Narodowego Banku Polskiego, Prezes Najwyższej Izby Kontroli, Szefowie Kancelarii: Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmu, Senatu oraz Prezesa Rady Ministrów, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu, Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Biura Ochrony Rządu, a także Prezes Instytutu Pamięci Narodowej — Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu określą, w drodze zarządzenia, każdy w zakresie swojego działania, szczególny sposób organizacji kancelarii tajnych, stosowania środków ochrony fizycznej oraz obiegu informacji niejawnych.

3. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, szczególny sposób organizacji kancelarii tajnych oraz komórek organizacyjnych, o których mowa w art. 52a ust. 1, stosowania środków ochrony fizycznej oraz obiegu informacji niejawnych.

4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób przyjmowania, przewożenia, wydawania i ochrony materiałów w celu ich zabezpieczenia przed nieuprawnionym ujawnieniem, utratą, uszkodzeniem lub zniszczeniem.

Rozdział 8
Szkolenie w zakresie ochrony informacji niejawnych

Art. 54. 
1. Dopuszczenie do pracy lub służby, z którymi łączy się dostęp do informacji niejawnych, poprzedza szkolenie w zakresie ochrony informacji niejawnych prowadzone w celu zapoznania się z:

1) zagrożeniami ze strony obcych służb specjalnych działających przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej i państwom sojuszniczym, a także z zagrożeniami ze strony organizacji terrorystycznych;
2) przepisami dotyczącymi ochrony informacji niejawnych oraz odpowiedzialności za ich ujawnienie;
3) zasadami ochrony informacji niejawnych w zakresie niezbędnym do wykonywania pracy lub pełnienia służby;
4) sposobami ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową oraz postępowania w sytuacjach zagrożenia dla takich informacji lub w przypadku ich ujawnienia;
5) odpowiedzialnością karną, dyscyplinarną i służbową za naruszenie przepisów o ochronie informacji niejawnych.

2. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, przeprowadzają:

1) funkcjonariusze i żołnierze służb ochrony państwa - w stosunku do osób, o których mowa w art. 27 ust. 3-8, a także w stosunku do pełnomocników ochrony i ich zastępców;
2) pełnomocnicy ochrony - w stosunku do osób zatrudnionych lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych.

3. Koszty szkolenia pokrywa jednostka organizacyjna, w której osoba szkolona jest zatrudniona lub pełni służbę.
3a. Szkolenie uzupełniające pełnomocników ochrony i ich zastępców przeprowadza się nie rzadziej niż co 5 lat.

4. Wzajemne prawa i obowiązki organizatora i uczestnika szkolenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, określa umowa zawarta między tymi stronami.

Art. 55. 
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory zaświadczeń stwierdzających odbycie szkolenia w zakresie ochrony informacji niejawnych, z uwzględnieniem odrębności wynikających z wydawania zaświadczeń przez służby ochrony państwa i pełnomocników ochrony.

Rozdział 9
Środki ochrony fizycznej informacji niejawnych

Art. 56. 
1. Jednostki organizacyjne, w których materiały zawierające informacje niejawne są wytwarzane, przetwarzane, przekazywane lub przechowywane, mają obowiązek stosowania środków ochrony fizycznej w celu uniemożliwienia osobom nieupoważnionym dostępu do takich informacji, a w szczególności przed:

1) działaniem obcych służb specjalnych;
2) zamachem terrorystycznym lub sabotażem;
3) kradzieżą lub zniszczeniem materiału;
4) próbą wejścia osób nieuprawnionych;
5) nieuprawnionym dostępem pracowników do materiałów oznaczonych wyższą klauzulą tajności.

2. Zakres stosowania środków ochrony fizycznej musi odpowiadać klauzuli tajności i ilości informacji niejawnych, liczbie oraz poziomowi dostępu do takich informacji zatrudnionych lub pełniących służbę osób oraz uwzględniać wskazania służb ochrony państwa dotyczące w szczególności ochrony przed zagrożeniami ze strony obcych służb specjalnych, także w stosunku do państwa sojuszniczego.

Art. 57. 
W celu uniemożliwienia osobom nieuprawnionym dostępu do informacji niejawnych, należy w szczególności:
1) wydzielić części obiektów, które poddane są szczególnej kontroli wejść i wyjść oraz kontroli przebywania, zwane dalej "strefami bezpieczeństwa";
2) wydzielić wokół stref bezpieczeństwa strefy administracyjne służące do kontroli osób lub pojazdów;
3) wprowadzić system przepustek lub inny system określający uprawnienia do wejścia, przebywania i wyjścia ze strefy bezpieczeństwa, a także przechowywania kluczy do pomieszczeń chronionych, szaf pancernych i innych pojemników służących do przechowywania informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową;
4) zapewnić kontrolę stref bezpieczeństwa i stref administracyjnych przez przeszkolonych zgodnie z ustawą pracowników pionu ochrony;
5) stosować wyposażenie i urządzenia służące ochronie informacji niejawnych, którym na podstawie odrębnych przepisów przyznano certyfikaty lub świadectwa kwalifikacyjne.

Art. 58. 
1. W uzasadnionych przypadkach dla zapewnienia ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, w szczególności rozmów i spotkań, których przedmiotem są takie informacje, wydziela się specjalne strefy bezpieczeństwa, które są poddawane stałej kontroli w zakresie stosowania środków ochrony fizycznej informacji niejawnych.

2. Urządzanie i wyposażanie pomieszczeń objętych specjalną strefą bezpieczeństwa uwzględnia zastosowanie środków zabezpieczających te pomieszczenia przed podsłuchem i podglądem.

3. Do specjalnej strefy bezpieczeństwa zakazuje się wnoszenia oraz wynoszenia przedmiotów i urządzeń bez uprzedniego ich sprawdzenia przez upoważnionych pracowników pionu ochrony.

Art. 59. 
Pełnomocnicy ochrony są obowiązani do bieżącego nadzoru nad stosowaniem środków ochrony fizycznej.

Rozdział 10
Bezpieczeństwo systemów i sieci teleinformatycznych

Art. 60. 
1. Systemy i sieci teleinformatyczne, w których mają być wytwarzane, przetwarzane, przechowywane lub przekazywane informacje niejawne, podlegają akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego przez służby ochrony państwa.

2. Akredytacja, o której mowa w ust. 1, następuje na podstawie dokumentów szczególnych wymagań bezpieczeństwa i procedur bezpiecznej eksploatacji.

3. Urządzenia i narzędzia kryptograficzne, służące do ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową lub tajemnicę służbową oznaczonych klauzulą "poufne", podlegają badaniom i certyfikacji prowadzonym przez służby ochrony państwa.

4. W wyniku badań i certyfikacji, o których mowa w ust. 3, służby ochrony państwa wydają wzajemnie uznawane certyfikaty ochrony kryptograficznej.

5. Wytwarzanie, przetwarzanie, przechowywanie lub przekazywanie informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, odpowiednio do ich klauzuli tajności, jest dopuszczalne po uzyskaniu certyfikatu akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego dla systemu lub sieci teleinformatycznej, wydanego przez właściwą służbę ochrony państwa.

6. Certyfikat, o którym mowa w ust. 5, wydaje się na podstawie:

1) przeprowadzonych zgodnie z ustawą postępowań sprawdzających wobec osób mających dostęp do systemu lub sieci teleinformatycznej;
2) zatwierdzonych przez właściwą służbę ochrony państwa dokumentów szczególnych wymagań bezpieczeństwa i procedur bezpiecznej eksploatacji;
3) audytu bezpieczeństwa systemu lub sieci teleinformatycznej, polegającego na weryfikacji poprawności realizacji wymagań i procedur, określonych w dokumentach szczególnych wymagań bezpieczeństwa i procedur bezpiecznej eksploatacji.

7. Szef właściwej służby ochrony państwa po zapoznaniu się z wynikiem analizy ryzyka dla bezpieczeństwa informacji niejawnych może, bez spełnienia niektórych wymagań w zakresie ochrony fizycznej, elektromagnetycznej lub kryptograficznej, dokonać, na czas określony, nie dłuższy jednak niż na 2 lata, akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego systemu lub sieci teleinformatycznej, którym przyznano określoną klauzulę tajności, w przypadku gdy brak możliwości ich eksploatacji powodowałby zagrożenie dla porządku publicznego, obronności, bezpieczeństwa albo interesów międzynarodowych państwa.

8. Kierownicy jednostek organizacyjnych organów uprawnionych do prowadzenia na mocy odrębnych przepisów czynności operacyjno-rozpoznawczych mogą podjąć decyzję o eksploatacji środków technicznych umożliwiających uzyskiwanie, przetwarzanie, przechowywanie i przekazywanie w sposób tajny informacji oraz utrwalanie dowodów, bez konieczności spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 3 oraz 5 i 6, w przypadkach gdy ich spełnienie uniemożliwiałoby lub w znacznym stopniu utrudniałoby realizację czynności operacyjnych.

Art. 61. 
1. Dokumenty szczególnych wymagań bezpieczeństwa systemu lub sieci teleinformatycznej powinny być kompletnym i wyczerpującym opisem ich budowy, zasad działania i eksploatacji. Dokumenty te opracowuje się w fazie projektowania, bieżąco uzupełnia w fazie wdrażania i modyfikuje w fazie eksploatacji przed dokonaniem zmian w systemie lub sieci teleinformatycznej.

2. Procedury bezpiecznej eksploatacji opracowuje się i uzupełnia w fazie wdrażania oraz modyfikuje w fazie eksploatacji przed dokonaniem zmian w systemie lub sieci teleinformatycznej.

3. Dokumenty, o których mowa w ust. 1, oraz procedury, o których mowa w ust. 2, opracowuje oraz przekazuje służbie ochrony państwa kierownik jednostki organizacyjnej, który jest także odpowiedzialny za eksploatację i bezpieczeństwo systemu lub sieci teleinformatycznej.

4. Dokumenty szczególnych wymagań bezpieczeństwa oraz procedury bezpiecznej eksploatacji systemów i sieci teleinformatycznych, w których mają być wytwarzane, przetwarzane, przechowywane lub przekazywane informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową, są w każdym przypadku indywidualnie zatwierdzane przez właściwą służbę ochrony państwa w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania.

5. Dokumenty szczególnych wymagań bezpieczeństwa oraz procedury bezpiecznej eksploatacji systemów i sieci teleinformatycznych, w których mają być wytwarzane, przetwarzane, przechowywane lub przekazywane informacje niejawne stanowiące tajemnicę służbową, są przedstawiane właściwej służbie ochrony państwa. Niewniesienie zastrzeżeń przez służbę ochrony państwa do tych wymagań, w terminie 30 dni od dnia ich przedstawienia, uprawnia do przejścia do kolejnej fazy budowy systemu lub sieci teleinformatycznej, o której mowa w ust. 1.

Art. 62. 
1. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, podstawowe wymagania bezpieczeństwa teleinformatycznego, jakim powinny odpowiadać systemy i sieci teleinformatyczne służące do wytwarzania, przetwarzania, przechowywania lub przekazywania informacji niejawnych, oraz sposób opracowywania dokumentów szczególnych wymagań bezpieczeństwa i procedur bezpiecznej eksploatacji tych systemów i sieci.

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się w szczególności podstawowe wymagania bezpieczeństwa teleinformatycznego w zakresie ochrony fizycznej, elektromagnetycznej, kryptograficznej, niezawodności transmisji, kontroli dostępu w sieciach lub systemach teleinformatycznych służących do wytwarzania, przetwarzania, przechowywania lub przekazywania informacji niejawnych. W dokumentach szczególnych wymagań bezpieczeństwa określa się środki ochrony kryptograficznej, elektromagnetycznej, technicznej i organizacyjnej systemu lub sieci teleinformatycznej. Procedury bezpiecznej eksploatacji obejmują sposób i tryb postępowania w sprawach związanych z bezpieczeństwem informacji niejawnych oraz określają zakres odpowiedzialności użytkowników systemu lub sieci teleinformatycznych i pracowników mających do nich dostęp.

Art. 63. 
1. Za przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 60 ust. 3-6, pobiera się opłaty.

2. Z opłat, o których mowa w ust. 1, są zwolnione jednostki organizacyjne będące jednostkami budżetowymi.

3. Przedsiębiorcy obowiązani na podstawie odrębnych ustaw do wykonywania zadań publicznych na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego zwolnieni są z opłat za przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 60 ust. 5 i 6, w przypadku akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego systemów i sieci teleinformatycznych niezbędnych do wykonania tych zadań.

4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem kosztów ponoszonych na przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 60 ust. 3-6.

Art. 64. 
1. Kierownik jednostki organizacyjnej wyznacza:

1) osobę lub zespół osób, odpowiedzialnych za funkcjonowanie systemów lub sieci teleinformatycznych oraz za przestrzeganie zasad i wymagań bezpieczeństwa systemów i sieci teleinformatycznych, zwane dalej "administratorem systemu";
2) pracownika lub pracowników pionu ochrony pełniących funkcje inspektorów bezpieczeństwa teleinformatycznego, odpowiedzialnych za bieżącą kontrolę zgodności funkcjonowania sieci lub systemu teleinformatycznego ze szczególnymi wymaganiami bezpieczeństwa oraz za kontrolę przestrzegania procedur bezpiecznej eksploatacji, o których mowa w art. 61 ust. 2.

2. Służby ochrony państwa udzielają kierownikom jednostek organizacyjnych pomocy niezbędnej dla realizacji ich zadań, w szczególności wydając zalecenia w zakresie bezpieczeństwa teleinformatycznego.

3. Stanowiska lub funkcje administratora systemu albo inspektora bezpieczeństwa teleinformatycznego mogą zajmować lub pełnić osoby określone w art. 18 ust. 5, posiadające poświadczenia bezpieczeństwa odpowiednie do klauzuli informacji wytwarzanych, przetwarzanych, przechowywanych lub przekazywanych w systemach lub sieciach teleinformatycznych, po odbyciu specjalistycznych szkoleń z zakresu bezpieczeństwa teleinformatycznego prowadzonych przez służby ochrony państwa.

Rozdział 11
Bezpieczeństwo przemysłowe

Art. 65. 
Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, zamierzający ubiegać się, ubiegający się o zawarcie lub wykonujący umowę związaną z dostępem do informacji niejawnych, zwaną dalej "umową", albo wykonujący na podstawie przepisów prawa zadania związane z dostępem do informacji niejawnych, mają obowiązek zapewnienia warunków do ochrony informacji niejawnych.

Art. 66. 
1. Dokumentem potwierdzającym zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej do ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową jest świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego wydane po przeprowadzeniu postępowania sprawdzającego, zwanego dalej "postępowaniem bezpieczeństwa przemysłowego".

2. Postępowanie bezpieczeństwa przemysłowego przeprowadzają:

1) Służba Kontrwywiadu Wojskowego, jeżeli:

a) zlecającym umowę lub zadanie mają być Siły Zbrojne oraz jednostki organizacyjne podległe lub nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej,
b) wykonawcami umowy lub zadania mają być jednostki organizacyjne wymienione w lit. a;

2) Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1.

3. Podział kompetencji określony w ust. 2 odnosi się również do:

1) przedsiębiorców, jednostek naukowych lub badawczo-rozwojowych będących podwykonawcami tych umów lub zadań;
2) postępowań sprawdzających, o których mowa w art. 37 ust. 2 i 3.

4. W zależności od stopnia zdolności do ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową o określonej klauzuli wydaje się świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego odpowiednio:

1) pierwszego stopnia - potwierdzające pełną zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej do ochrony tych informacji;
2) drugiego stopnia - potwierdzające zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej do ochrony tych informacji, z wyłączeniem możliwości ich wytwarzania, przechowywania, przekazywania lub przetwarzania we własnych systemach i sieciach teleinformatycznych;
3) trzeciego stopnia - potwierdzające zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej do ochrony tych informacji, z wyłączeniem możliwości ich wytwarzania, przechowywania, przekazywania lub przetwarzania w użytkowanych przez niego obiektach.

5. Właściwa służba ochrony państwa nie przeprowadza postępowania bezpieczeństwa przemysłowego, jeżeli przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa przedstawią odpowiednie świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego wydane przez drugą służbę ochrony państwa.

Art. 67. 
Służba ochrony państwa przeprowadza postępowanie wobec przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, sprawdzające zdolność do ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową, tylko wtedy, gdy z umów międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą Polską lub z prawa wewnętrznego strony zlecającej umowę wynika obowiązek uzyskania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego upoważniającego do wykonywania umów związanych z dostępem do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "poufne" lub jej zagranicznym odpowiednikiem.

Art. 68. 
1. Właściwa służba ochrony państwa przeprowadza postępowanie bezpieczeństwa przemysłowego na wniosek przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 5.

2. We wniosku, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa określają stopień świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, o które ubiegają się, z uwzględnieniem klauzuli tajności.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się ankiety osób określonych w ust. 4 lub kopie posiadanych przez te osoby poświadczeń bezpieczeństwa wydanych przez służby ochrony państwa i kwestionariusz bezpieczeństwa przemysłowego, o którym mowa w art. 69.

4. W toku postępowania bezpieczeństwa przemysłowego przeprowadza się postępowanie sprawdzające wobec:

1) osoby lub osób, które u przedsiębiorcy, w jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej zajmują stanowisko kierownika jednostki organizacyjnej, o którym mowa w art. 18 ust. 1;
2) osób zatrudnionych w pionie ochrony;
3) administratora systemu, o ile podmiot wnioskujący będzie wytwarzał, przechowywał, przetwarzał lub przekazywał informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową we własnych systemach i sieciach teleinformatycznych;
4) osób wskazanych w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego, mających kierować wykonaniem umowy lub zadania albo uczestniczyć w ich bezpośredniej realizacji u przedsiębiorcy, w jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej;
5) osób wskazanych w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego, które w imieniu przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej uczestniczą w czynnościach zmierzających do zawarcia umowy.

5. Do osób, o których mowa w ust. 4, z wyjątkiem osób zajmujących stanowisko pełnomocnika ochrony, pracownika pionu ochrony oraz administratora systemu, nie stosuje się wymogu posiadania obywatelstwa polskiego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1.

6. W toku postępowania bezpieczeństwa przemysłowego sprawdzeniu podlegają:

1) struktura kapitału oraz powiązania kapitałowe przedsiębiorcy;
2) struktura organizacyjna przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej oraz ich władz i organów;
3) sytuacja finansowa i źródła pochodzenia środków finansowych pozostających w dyspozycji podmiotów określonych w pkt 2;
4) osoby zarządzające lub wchodzące w skład organów zarządzających albo kontrolnych przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, a także osoby działające z ich upoważnienia - na podstawie danych zawartych w rejestrach, ewidencjach, kartotekach, w tym niedostępnych powszechnie;
5) system ochrony osób, materiałów i obiektów u przedsiębiorcy, w jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej, ze szczególnym uwzględnieniem elementów systemu ochrony informacji niejawnych.

7. Do sprawdzenia, o którym mowa w ust. 6, stosuje się odpowiednio art. 14 ust. 3, z tym że przez sprawdzenie rękojmi zachowania tajemnicy należy rozumieć sprawdzenie zdolności finansowej i organizacyjnej do zapewnienia ochrony informacji niejawnych.

Art. 69. 
1. Sprawdzenie, o którym mowa w art. 68 ust. 6, prowadzi się na podstawie danych zawartych w wypełnionym przez przedsiębiorcę, jednostkę naukową lub badawczo-rozwojową kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego.

2. Kwestionariusz bezpieczeństwa przemysłowego zawiera w szczególności:

1) dane identyfikujące podmiot podlegający sprawdzeniu, w tym jego status prawny;
2) dane o strukturze kapitału i powiązaniach kapitałowych przedsiębiorcy;
3) dane o sytuacji finansowej przedsiębiorcy;
4) dane o strukturze organizacyjnej przedsiębiorcy;
5) dane dotyczące osób, o których mowa w art. 68 ust. 6 pkt 4;
6) dane o systemie ochrony przedsiębiorcy;
7) wykaz pracowników posiadających poświadczenia bezpieczeństwa uprawniające do dostępu do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową;
8) wykaz pracowników, którzy powinni być poddani poszerzonemu lub specjalnemu postępowaniu sprawdzającemu;
9) wykaz osób, które ze strony przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej wykonują lub będą wykonywać funkcje związane z ochroną informacji niejawnych;
10) podpis osoby upoważnionej do składania oświadczeń woli w imieniu przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej.

Art. 69a.
Postępowanie bezpieczeństwa przemysłowego powinno być przeprowadzone bez zbędnej zwłoki i zakończone w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia przedłożenia wszystkich dokumentów niezbędnych do jego przeprowadzenia.

Art. 70. 
1. W przypadku pozytywnego wyniku postępowania, o którym mowa w art. 68 ust. 1, służba ochrony państwa wydaje świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego, które zachowuje ważność od daty wydania przez okres:

1) 5 lat - w przypadku umów lub zadań, związanych z dostępem do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "ściśle tajne";
2) 7 lat - w przypadku umów lub zadań, związanych z dostępem do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "tajne";
3) 10 lat - w przypadku świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, wydanego w wyniku postępowania, o którym mowa w art. 67.

2. W okresie ważności świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego służba ochrony państwa może przeprowadzić z urzędu sprawdzenie, w zakresie określonym w art. 68 ust. 6 i 7, w celu ustalenia, czy przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa nie utracili zdolności do ochrony informacji niejawnych przed nieuprawnionym ujawnieniem.

Art. 71. 
1. Jednostka organizacyjna zlecająca wykonanie umowy lub zadania, związanych z dostępem do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, jest odpowiedzialna za wprowadzenie do umowy lub decyzji o zleceniu zadania instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego, określającej:

1) szczegółowe wymagania dotyczące ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, które zostaną przekazane przedsiębiorcy, jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej w związku z wykonywaniem umowy lub zadania, odpowiednie do ilości tych informacji, klauzuli tajności oraz liczby osób mających do nich dostęp;
2) skutki oraz zakres odpowiedzialności wykonawcy umowy lub zadania z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków wynikających z ustawy, a także nieprzestrzegania wymagań określonych w instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego.

2. W szczególności instrukcja bezpieczeństwa przemysłowego powinna określać:

1) klauzule tajności poszczególnych materiałów lub rodzajów materiałów niejawnych, które zostaną wytworzone przez przedsiębiorcę, jednostkę naukową lub badawczo-rozwojową w związku z wykonaniem umowy lub zadania;
2) sposób postępowania z materiałami niejawnymi, które zostaną przekazane przedsiębiorcy, jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej lub przez niego wytworzone w związku z wykonaniem umowy lub zadania.

3. Kierownik jednostki organizacyjnej, która zleca wykonanie umowy lub zadania, związanych z dostępem do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, wyznacza osobę odpowiedzialną za nadzorowanie, kontrolę i doradztwo w zakresie wykonywania przez przedsiębiorcę, jednostkę naukową lub badawczo-rozwojową obowiązku ochrony przekazanych im informacji niejawnych.

4. Jeżeli w związku z wykonaniem umowy lub zadania zostaną wytworzone informacje niejawne, odpowiednią klauzulę tajności nadaje osoba, o której mowa w art. 21 ust. 1, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego, a w przypadku ich braku, po uzgodnieniu z osobą, o której mowa w ust. 3.

5. Jednostka organizacyjna zlecająca wykonanie umowy lub zadania, związanych z dostępem do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, ma obowiązek:

1) niezwłocznego informowania właściwej służby ochrony państwa o:

a) nazwie i adresie przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, którym zleca wykonanie umowy lub zadania,
b) przedmiocie umowy lub zadania,
c) najwyższej koniecznej klauzuli tajności informacji niejawnych, do których dostęp będzie wiązał się z wykonaniem umowy lub zadania,
d) naruszeniu przepisów o ochronie informacji niejawnych u przedsiębiorcy, w jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej, którym zlecono wykonanie umowy lub zadania,
e) zakończeniu wykonania umowy lub zadania;

2) niezwłocznego przekazania właściwej służbie ochrony państwa:

a) kopii instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego, o której mowa w ust. 1,
b) kopii świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, którym zlecono wykonanie umowy lub zadania.

Art. 71a.
1. Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, w czasie trwania postępowania bezpieczeństwa przemysłowego, a także w okresie ważności świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, określonego w art. 70 ust. 1, mają obowiązek niezwłocznego informowania właściwej służby ochrony państwa o:

1) zmianach danych zawartych w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego;
2) ogłoszeniu upadłości, likwidacji lub rozwiązaniu jednostki organizacyjnej albo zakończeniu przez nią działalności w innej formie;
3) potrzebie zawarcia lub zawarciu umowy z podwykonawcą, związanej z dostępem do informacji niejawnych;
4) wypowiedzeniu umowy;
5) zakończeniu wykonania umowy lub zadania;
6) zawarciu nowej umowy lub podjęciu wykonania nowego zadania związanych z dostępem do informacji niejawnych, ze szczególnym uwzględnieniem:

a) nazwy i adresu jednostki organizacyjnej zawierającej umowę lub zlecającej zadanie,
b) przedmiotu umowy lub zadania,
c) najwyższej klauzuli tajności informacji niejawnych, do których dostęp będzie wiązał się z wykonaniem umowy lub zadania.

2. Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, w czasie realizacji umowy albo zadania, mają obowiązek niezwłocznego informowania osoby, o której mowa w art. 71 ust. 3, o:

1) zmianach w systemie ochrony informacji niejawnych;
2) zmianach osób wykonujących umowę lub zadanie;
3) potrzebie zlecenia podwykonawcy wykonania umowy związanej z dostępem do informacji niejawnych.

Art. 72.
1. Świadome podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdziwych danych w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego albo niewykonanie obowiązku wynikającego z art. 71a ust. 1 może stanowić podstawę do odmowy wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego.

2. Utrata zdolności do ochrony informacji niejawnych stwierdzona w toku sprawdzenia, o którym mowa w art. 70 ust. 2, lub kontroli, o których mowa w art. 14 ust. 1 i art. 16, stanowi podstawę do cofnięcia świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, a niewykonanie obowiązku wynikającego z art. 71a ust. 1 może stanowić podstawę do cofnięcia świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego.

3. O cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego służba ochrony państwa zawiadamia niezwłocznie jednostki organizacyjne, które zleciły przedsiębiorcy, jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej wykonanie umowy albo zadania.

4. Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa mogą ponownie ubiegać się o wydanie świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego w terminie nie krótszym niż rok od dnia doręczenia decyzji o jego cofnięciu.

Art. 72a.
1. Od decyzji o odmowie wydania lub decyzji o cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego przedsiębiorcy, jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej służy odwołanie do Prezesa Rady Ministrów.

2. Do odwołania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 5a z wyłączeniem przepisów art. 48b ust. 3, art. 48e ust. 1 pkt 1, art. 48i oraz art. 48m.

3. W przypadku likwidacji przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej albo ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy Prezes Rady Ministrów umarza postępowanie odwoławcze.

Art. 73. 
1. Świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego, decyzja o odmowie wydania oraz decyzja o cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego powinny zawierać:

1) oznaczenie służby ochrony państwa, która wydała, odmówiła wydania bądź cofnęła świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego;
2) miejsce i datę wystawienia;
3) nazwę podmiotu i adres jego siedziby;
4) podstawę prawną;
5) stwierdzenie wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, odmowy wydania lub jego cofnięcia;
6) w przypadku wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego - jego stopień, klauzulę tajności oraz termin ważności;
7) imienną pieczęć i czytelny podpis upoważnionego funkcjonariusza albo żołnierza służby ochrony państwa.

2. Decyzja o odmowie wydania oraz decyzja o cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego powinny zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o dopuszczalności i terminie wniesienia:

1) odwołania do Prezesa Rady Ministrów;
2) skargi do sądu administracyjnego.

3. Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego decyzji lub je ograniczyć w zakresie, w jakim udostępnienie mogłoby spowodować istotne zagrożenie dla podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących porządku publicznego, obronności, bezpieczeństwa, stosunków międzynarodowych lub gospodarczych państwa.

Art. 74. 
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory:
1) kwestionariusza bezpieczeństwa przemysłowego;
2) świadectw bezpieczeństwa przemysłowego;
3) decyzji o odmowie wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego;
4) decyzji o cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego.

Art. 74a. 
1. Służby ochrony państwa pobierają opłaty za:

1) przeprowadzenie postępowań bezpieczeństwa przemysłowego, o których mowa w art. 68 ust. 4;
2) przeprowadzenie sprawdzeń, o których mowa w art. 68 ust. 6;
3) przeprowadzenie postępowań sprawdzających, o których mowa w art. 37 ust. 2 i 3.

2. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i tryb pobierania opłat, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem kosztów ponoszonych na przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 37 ust. 2 i 3 oraz art. 68 ust. 4 i 6.

Art. 75. 
1. Dane zgromadzone w postępowaniu, o którym mowa w art. 68 ust. 1, podlegają ochronie i mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu określonym w ustawie, a ich przekazywanie i udostępnianie innym osobom jest zabronione.

2. Dane, o których mowa w ust. 1, mogą być udostępniane przez służby ochrony państwa wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora dla celów postępowania karnego albo Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej lub Prezesowi Rady Ministrów, gdy wymaga tego istotny interes Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Akta postępowań sprawdzających prowadzonych w odniesieniu do przedsiębiorców, jednostek naukowych lub badawczo-rozwojowych są przechowywane jako wyodrębniona część w archiwach służb ochrony państwa.

Art. 76. 
1. W przypadku gdy przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa zamierzają ubiegać się lub ubiegają się o wykonanie umowy albo zadań związanych z dostępem do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową, świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego nie jest wymagane, z zastrzeżeniem art. 67. Przepisy art. 71 ust. 1-4 oraz art. 71a ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2. Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, o których mowa w ust. 1, są obowiązani powołać pełnomocnika ochrony oraz spełniać inne wymagania ustawy w zakresie ochrony informacji niejawnych, stosownie do ich klauzuli tajności.

3. Na wniosek przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, o których mowa w ust. 1, zwykłe postępowanie sprawdzające wobec osób wymienionych w art. 68 ust. 4, z wyjątkiem osoby kandydata na pełnomocnika ochrony, może przeprowadzić pełnomocnik ochrony jednostki organizacyjnej zawierającej umowę lub zlecającej zadanie, o których mowa w ust. 1. Wniosek składa się do kierownika jednostki organizacyjnej, która zleca wykonanie takiej umowy lub zadania.

4. Szkolenie w zakresie ochrony informacji niejawnych osób, wobec których przeprowadzono postępowanie sprawdzające, o którym mowa w ust. 3, przeprowadza pełnomocnik ochrony jednostki organizacyjnej zawierającej umowę lub zlecającej zadanie, o których mowa w ust. 1.

Rozdział 12
Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 77- 84 pominięte. Wprowadzały zmiany do następujących ustaw: z 6 kwietnia 1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa; z 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej; z 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego; z 14 grudnia 1995 r. o urzędzie ministra obrony narodowej; z 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów; z 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia; z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa; z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

Rozdział 13
Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 85. 
1. Kierownicy jednostek organizacyjnych, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, powołają pełnomocników ochrony i zorganizują piony ochrony w podległych jednostkach oraz dostosują, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, pomieszczenia służbowe do wymogów ustawy.

2. Pełnomocnicy ochrony dokonają, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, przeglądu stanowisk oraz sporządzą wykazy stanowisk i osób dopuszczonych do informacji niejawnych.


Art. 86. 
1. Dokumenty wytworzone w okresie od dnia 10 maja 1990 r. do dnia wejścia w życie ustawy, zawierające wiadomości stanowiące tajemnicę państwową lub służbową i oznaczone stosownie do przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie ustawy klauzulami: "Tajne specjalnego znaczenia", "Tajne" lub "Poufne", stają się w rozumieniu tej ustawy dokumentami oznaczonymi odpowiednio klauzulami: "ściśle tajne", "tajne" lub "poufne".

2. Osoby, o których mowa w art. 21 ust. 1, lub ich następcy prawni w odniesieniu do dokumentów zawierających wiadomości stanowiące tajemnicę państwową, wytworzonych przed dniem 10 maja 1990 r. - dokonają w terminie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy ich przeglądu w celu dostosowania ich dotychczasowych klauzul do klauzul wynikających z ustawy. Do tego czasu dokumenty te uważa się za oznaczone odpowiednio do postanowień ust. 1, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Przepis art. 25 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

3. Po upływie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy dokumenty, o których mowa w ust. 2, w stosunku do których nie dokonano przeglądu, stają się jawne, z wyjątkiem dokumentów odpowiadających kryteriom określonym w art. 25 ust. 2 pkt 1 i 2, które stają się dokumentami oznaczonymi klauzulą "ściśle tajne", podlegającymi ochronie na podstawie powołanego przepisu.

4. Przepisy ust. 2 i 3 nie naruszają przepisów innych ustaw.

Art. 87. 
1. Z zastrzeżeniem ust. 2, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów upoważnienia do dostępu do wiadomości stanowiących tajemnicę państwową lub służbową:

1) osobom na stanowiskach objętych wymogiem przeprowadzenia specjalnego postępowania sprawdzającego - tracą ważność po 12 miesiącach od dnia wejścia w życie ustawy,
2) osobom na stanowiskach objętych wymogiem przeprowadzenia poszerzonego postępowania sprawdzającego - tracą ważność po 18 miesiącach od dnia wejścia w życie ustawy,
3) osobom na stanowiskach objętych wymogiem przeprowadzenia zwykłego postępowania sprawdzającego - tracą ważność po 24 miesiącach od dnia wejścia w życie ustawy.

2. Przepis art. 44 ust. 2 stosuje się odpowiednio do osób, o których mowa w ust. 1.

3. Decyzje zezwalające na ujawnienie wiadomości stanowiących tajemnicę państwową lub służbową, wydane na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej (Dz. U. Nr 40, poz. 271, z 1989 r. Nr 34, poz. 178, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i z 1997 r. Nr 110, poz. 714), zachowują ważność nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 1999 r.

4. Zezwolenia wydane na podstawie art. 16 ustawy, o której mowa w ust. 3, zachowują ważność nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 1999 r.

Art. 88. 
Działającym na podstawie odrębnych ustaw wewnętrznym służbom ochrony w jednostkach organizacyjnych kierownicy tych jednostek mogą powierzyć zadania i uprawnienia pionów ochrony zgodnie z przepisami ustawy.

Art. 89. 
1. Przepisy dotyczące tajemnicy państwowej lub służbowej, wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 90, o ile nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, zachowują moc przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

2. Przepisy dotyczące tajemnicy państwowej lub służbowej wydane na podstawie innych ustaw należy dostosować do wymogów ustawy w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 90. 
Traci moc ustawa z dnia 14 grudnia 1982 r. o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej (Dz. U. Nr 40, poz. 271, z 1989 r. Nr 34, poz. 178, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 110, poz. 714).

Art. 91. 
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
__________
1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 509, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz. 1387, z 2003 r. Nr 130, poz. 1188 i Nr 170, poz. 1660, z 2004 r. Nr 162, poz. 1692 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565, Nr 78, poz. 682 i Nr 181, poz. 1524.
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, z 2004 r. Nr 123, poz. 1291 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 14, poz. 114 i Nr 169, poz. 1417.
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1385 i 1387 i Nr 241, poz. 2074, z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 60, poz. 535, Nr 65, poz. 594, Nr 228, poz. 2260 i Nr 229, poz. 2276, z 2004 r. Nr 64, poz. 594, Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 121, poz. 1264, Nr 146, poz. 1546 i Nr 173, poz. 1808 oraz z 2005 r. Nr 83, poz. 719, Nr 85, poz. 727, Nr 167, poz. 1398 i Nr 183, poz. 1538.
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 594, Nr 91, poz. 868, Nr 171, poz. 1800 i Nr 173, poz. 1808.
5) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17, poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96, poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr 143, poz. 1203, Nr 163, poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479.
6) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070, Nr 130, poz. 1188 i Nr 166, poz. 1609 oraz z 2004 r. Nr 109, poz. 1159, Nr 171, poz. 1800, Nr 267, poz. 2647 i Nr 273, poz. 2703.

Załącznik nr 1

Wykaz rodzajów informacji, które mogą stanowić tajemnicę państwową

Załącznik nr 2

Ankieta bezpieczeństwa osobowego
 

 

U S T A W A
z dnia 15 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o ochronie informacji niejawnych oraz niektórych innych ustaw[1] [Dz.U.2005.85.727]

Art. 6.
Banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów oraz instytucje utworzone na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe obowiązane są dostosować przetwarzanie informacji zgromadzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do wymagań w niej określonych, w terminie nie dłuższym niż 3 lata od wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 7.
Do postępowań sprawdzających oraz postępowań bezpieczeństwa przemysłowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy tej ustawy.

Art. 8.
Poświadczenia bezpieczeństwa wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, ważne w tym dniu, zachowują ważność w zakresie i okresie określonym ustawą z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 9.
Świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego wydane przedsiębiorcom, jednostkom naukowym lub badawczo-rozwojowym w związku z wykonaniem umowy lub zadania łączącego się z dostępem do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową zachowują ważność do czasu zakończenia danej umowy lub zadania, ale nie dłużej niż 2 lata od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 10.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą, zachowują moc do czasu ich zastąpienia przez przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień ustawowych w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 11.
Ogłoszenie tekstu jednolitego ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych nastąpi w terminie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.

Art. 12.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

-------------------------------------------------------------------------------
[1] Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, ustawę z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki.
[2] Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2001 r, Nr 49, poz. 509, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz. 138, z 2003 r. Nr 130, poz. 1188 i Nr 170, poz. 1660 oraz z 2004 r. Nr 162, poz. 1692.
[3] Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2002 r. Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1385 i 1387, Nr 241, poz. 2074, z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 60, poz. 535, Nr 65, poz. 594, Nr 228, poz. 2260, Nr 229, poz. 2276 oraz z 2004 r. Nr 64, poz. 594, Nr 68, poz. 623, Nr 96, poz. 959, Nr 121, poz. 1264, Nr 146, poz. 1546 i Nr 173, poz. 1808.
[4] Zmiany ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. Nr 64, poz. 594, Nr 91, poz. 868, Nr 171, poz. 1800 i Nr 173, poz. 1808.
[5] Zmiany ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. Nr z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17, poz. 155 i Nr 111, poz. 1061, Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405, Nr 264, poz. 2641 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 70.
[6] Zmiany ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2002 r. Nr 240, poz. 2055, z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 84, poz. 774, Nr 124, poz. 1151, Nr 170, poz. 1651, Nr 223, poz. 2216 oraz z 2004 r. Nr 64, poz. 594, Nr 91, poz. 871, Nr 96, poz. 959, Nr 116, poz. 1205, Nr 146, poz. 1546 i Nr 273, poz. 2703.