Firma w Austrii

Aby rozpocząć działalność gospodarczą w Austrii, konieczne jest wykazanie, że planowana działalność jest zgodna z interesami gospodarki austriackiej. Największe szanse na uzyskanie pozytywnej decyzji urzędowej mają przedsiębiorstwa, które przyczyniają się do napływu kapitału zagranicznego, zwiększają konkurencyjność lokalnych przedsiębiorstw, wspierają rozwój ruchu turystycznego oraz tworzą nowe miejsca pracy dla lokalnego personelu.

Od 1 maja 2004 roku zniesiono przepisy dotyczące obowiązku uzyskania zezwolenia na pobyt. Jednakże nie oznacza to pełnego dostępu do rynku pracy, wybranych usług ani pełnej swobody osiedlania się. Te ograniczenia zostały stopniowo zniesione, a pełne otwarcie rynku miało miejsce dopiero w 2011 roku.

Prawo austriackie przewiduje dwa rodzaje działalności gospodarczej:

1. Działalność niereglamentowana obejmuje około 1 000 zawodów, co stanowi około 90% samodzielnej działalności gospodarczej. Ta forma działalności nie podlega ograniczeniom poza wymogiem spełnienia ogólnych warunków dotyczących interesu gospodarczego.

2. Działalność reglamentowana dotyczy 82 rodzajów działalności, dla których wymagane jest posiadanie odpowiednich kwalifikacji potwierdzonych dokumentami. Przykłady takich działalności to: pośrednictwo pracy, działalność agentów ubezpieczeniowych, biur podróży, fotografów oraz działalność rzemieślnicza, np. piekarzy, posadzkarzy, stolarzy czy zegarmistrzów.

Osoby chcące prowadzić działalność reglamentowaną muszą uzyskać zgodę właściwego urzędu dzielnicowego. W przypadku zawodów rzemieślniczych dodatkowym wymogiem jest zdanie egzaminu mistrzowskiego.

Firmę w Austrii można zarejestrować na dwa sposoby: samozatrudnienia bądź założenia spółki prawa handlowego. Decydując się na podjecie działalności gospodarczej, należy sporządzić biznesplan. Powinien on zawierać: syntezę całego przedsięwzięcia, opis planowanej działalności (koncepcja, strategia rozwoju), analizę rynkową, plan sprzedaży produktu czy usługi, sposób zarządzania firmą oraz planowane zatrudnienie, opis szans i ryzyka działalności, przewidywania co do rozwoju firmy (sprzedaży, dochodów) w ciągu najbliższych pięciu lat, opis możliwości, a także źródeł finansowania.

Dobrze jest mieć wstępną umowę najmu lokalu. Przyda się także kontakt biznesowy, który uwiarygodni planowane przedsięwzięcie, np. przez zapewnienie stałego, gwarantującego minimalną rentowność obrotu. Potrzebna jest również wstępna umowa najmu mieszkania.
Działalność koncesjonowana wymaga uruchomienia dodatkowej, skomplikowanej procedury uznania posiadanego wykształcenia i doświadczenia zawodowego.

Rejestracji samodzielnej działalności gospodarczej dokonuje się w magistracie lub jego odpowiednim oddziale dzielnicowym. Można skorzystać z bezpłatnego doradztwa izby gospodarczej, z pomocą przy wypełnianiu dokumentów włącznie. Podstawowym dokumentem rejestracyjnym jest pisemne zgłoszenie działalności. Cudzoziemcy załączają do niego: akt urodzenia, dowód uprawniający do używania tytułu, kopię paszportu, zaświadczenie o zameldowaniu i niekaralności. Dokumenty muszą być złożone w języku niemieckim, a załączniki przetłumaczone. Opłata za złożenie wniosku wynosi 13 euro plus 3,60 euro za każdy załącznik.

Dodatkowo w razie podejmowania działalności reglamentowanej do wniosku trzeba załączyć kopie dokumentów potwierdzających kwalifikacje zawodowe i doświadczenie. Rejestracja odbywa się w systemie one-stop-shop (zainteresowany załatwia sprawę tylko u jednego urzędnika). W wypadku działalności, która nie wymaga koncesji, rejestracja trwa do 30 minut. Możliwa jest także rejestracja działalności on-line.

Przy zakładaniu spółki z o.o. konieczne są: umowa spółki w formie aktu notarialnego, ustanowienie zarządu spółki, potwierdzenie wpłaty kapitału zakładowego (ustawowy minimalny kapitał wynosi 35 tys. euro), zaświadczenie o braku zaległości podatkowych po uprzednim uiszczeniu l-procentowego podatku od kapitału zakładowego spółki, wpis spółki do rejestru przedsiębiorstw i obwieszczenie o rejestracji. Ze względu na skomplikowany proces rejestracji (trwający nawet pół roku) warto wynająć lokalnego prawnika. Pomoc prawnik gdy następuje likwidacja spółki może okazać się potrzebna.

Podatek dochodowy od osób prawnych wynosi 34 procent. Minimalna kwota podatku od spółki to 1750 euro. Opodatkowaniu (25 proc.) podlegają także dywidendy. Podstawowa stawka podatku obrotowego (odpowiednik VAT) wynosi 20 proc., obniżona 10 procent. Każdy przedsiębiorca zatrudniający pracowników musi zapłacić podatek komunalny - 3 proc. sumy wynagrodzeń.

Podatek od dochodów osobistych naliczany jest wg skali progresywnej: do 3,6 tys. euro - O proc., od 3,6 tys. do 7,2 tys. euro - 21 proc., od 7,2 tys. do 21,8 tys. euro -31 proc., od 21,8 tys. do 50,8 tys. euro - 41 proc., powyżej 50,8 tys. euro - 50 procent. Obok podatków spółka musi naliczać i odprowadzać składki na ubezpieczenie społeczne pracowników (łącznie 21,85 proc.). Minimalne koszty założenia spółki wynoszą: doradca podatkowy - około 1,5 tys. euro, notariusz - około 2,5 tys. euro opłaty rejestracyjnej, 1-procentowy podatek od kapitału -około 350 euro, koszty prowadzenia księgowości oraz rozliczenia płac - od 250 euro miesięcznie, koszty sporządzenia zamknięcia ksiąg rocznych i deklaracji podatkowej - od 2 tys. euro rocznie.

Źródło: miesięcznik "Profit"